De Ronsers vzw,
een frisse bries in je vrije tijd

Mei
Wo 17

t/m

Zo 21

Citytrip Bologna + Ferrara (I)

Tochtbegeleiding: Anneke Vanden Bergh

Tel: 0495 89 92 09

E-mail:

  • Type: citytrip
  • Verblijf: we verblijven in L’Eremo di Ronzano, een centrum voor ethisch en duurzaam toerisme. We slapen in kamers met 2 bedden. Ontbijtservice kan aangevraagd worden.
  • Deelnemen: Dit reisje is voor iedereen met voldoende interesse in geschiedenis en cultuur, in museumbezoekjes, en zin voor ontdekking. Wie mee was in Rome weet dat de tochtbegeleidster de dag goed opvult! Je moet ook al ruime tijd lid zijn van de Ronsers en regelmatig deelnemen aan wandelingen/fietstochten. We slapen goedkoop, maar er komen natuurlijk nog kosten bij: maaltijden, fietshuur, trein, musea,… Momenteel zijn er nog geen Ryanair vluchten voor mei, maar je mag je zeker al aanmelden zodat we allemaal dezelfde vlucht kunnen nemen. Aanmelden gebeurt enkel per email, vanaf de 25ste september 2022. 11 personen kunnen mee met de tochtbegeleidster.

Bologna is de hoofdstad van Emilia-Romagna en deze bijzondere stad heeft 3 bijnamen: ‘La dotta’ (de geleerde), La Grassa (de vette) en La Rossa (de rode). De eerste heeft ze te danken aan het feit dat de oudste universiteit van Europa daar gehuisvest is (1088); de tweede omwille van het lekkere eten en de derde door rode gloed die ze uitstraalt. Tijdens ons verblijf zullen we de culturele highlights in het centrum ontdekken, maar ook de charme en de natuur van de buitenwijken.

Culturele highlights

In het centrum van de stad ligt Piazza Maggiore, omgeven door middeleeuwse palazzi en de prachtige San Petroniokerk. Een kleine doorgang leidt naar Piazza del Nettuno met in het midden een groot standbeeld van de zeegod. We kunnen de scheve torens beklimmen (498 trappen. Een van de mooiste plekken van de stad is het complex van Santo Stefano, met zijn 4 kerken. Natuurschoon vinden we in Giardini Margherita. Ook de universiteit zullen we niet overslaan. De stad is bekend om haar portieken, waarlangs winkeltjes liggen en heel wat lekkers te smullen valt. We kunnen een speurtocht op onze smartphone (€ 6) zetten die ons door de smallle straatjes zal leiden. Er is ook een toffe streetart wandeling met de schilderijtjes van Claudiano.jpeg, te bewonderen op Instagram. Het is ook de stad van de muziek, en vooral van Lucio Dalla. (Zoek hem maar eens op Youtube). Er is een hele wandeling aan hem gewijd. En natuurlijk zullen we genieten van het vele lekkers dat Bologna te bieden heeft.

Eventueel: fietstocht

We boeken een geleide fietstocht per e-bike of stippelen zelf een tocht uit om de heuvels rond de stad te verkennen, of we doen dit in Ferrara.

Wandeling

We maken zeker een wandeling in de heuvels buiten de stad. Ons verblijf ligt trouwens aan de buitenkant van het centrum.

Treinreisje naar Ferrara

Op een half uurtje zijn we in een prachtige middeleeuwse stad, waar bijna iedereen zich verplaatst met de fiets. Ferrara is ideaal voor een daguitstap: zo is er een bijzonder mooi en voetgangersvriendelijk historisch centrum, met tal van bezienswaardigheden.

Juli
Do 21

t/m

Zo 24

Moezel & Rijn

Tochtbegeleiding: Yves Vincent

Tel: 053 70 66 98 voor vragen of aanmelden, 0484 94 25 27 tijdens de tochtdagen

E-mail:

  • Type: fietstrektocht
  • Afstand: dagafstanden tussen 40 en 65 km. Sommige etappes kunnen ingekort worden in geval van slecht weer.
  • Samenkomst: samenkomst om 12u30 aan het voormalig station van Polch. Adres: Am Bahnhof 5, 56751 Polch (D). Op dit adres bevindt zich een restaurant (“Alter Bahnhof Polch”) en een openbaar toilet. Wellicht zijn we hier niet welkom met onze picknick, maar in de buurt staan diverse zitbanken. Na onze picknick en eventueel een drankje in het restaurant, vertrekken we hier stipt om 13u30 per fiets. Geen stress voor wie onderweg wat vertraging oploopt en om 12u30 de afspraakplaats niet haalt!
  • Verblijf: JH Koblenz, 2, Festung Ehrenbreitstein, D-56077 Koblenz, tel. +49 261 97287-0
    JH Sankt Goar, Bismarckweg 17,
    D-56329 St. Goar,
    tel. +49 6741 388
    JH Cochem, Klottener Straße 9,
    D-56812 Cochem,
    tel. +49 2671 8633
  • Meebrengen: lakens zijn in de prijs inbegrepen op alle overnachtingsplaatsen. Voorzie eten voor de eerste dag; de twee volgende dagen houden we halt bij een supermarkt en de laatste dag bij een bakker. Fietsen in orde (remmen getest!), reparatiemateriaal, helm sterk aanbevolen (kan heel wat leed besparen), evt. fluohesje in geval van slecht weer.
  • Deelnemen: contacteer de tochtbegeleider.

Dit jaar staat in het teken van enkele grote Duitse rivieren, namelijk de Moezel en de Rijn. Onze eerste jeugdherberg in Koblenz is niet alleen gevestigd in een uniek historisch gebouw, maar biedt ook een schitterend uitzicht op de monding van de Moezel in de Rijn. Het Midden-Rijndal waar we ons bevinden, wordt de “Romantische Rijn” genoemd. Bij het zien van de kastelen, burchten en paleizen en het proeven van voldoende lokale wijn wordt het iets gemakkelijker om in te beelden vanwaar deze bijnaam komt. De streek sprak ook tot de verbeelding van de makers van “De Mol”, want in de editie van 2021 vonden de eerste proeven en overnachting in Duitsland plaats in Sankt-Goar waar onze tweede comfortabele jeugdherberg is gevestigd. Na twee relax-dagen wordt de derde dag pittiger want we moeten via ups en downs de Hunsrück doorsteken van de Rijn-vallei naar de Moezel-vallei. Ook de deelnemers van “De Mol” sliepen aan de Moezel na hun overnachting aan de Rijn. Hier stopt hopelijk de gelijkenis met “De Mol” want we hopen dat er geen mol in onze groep zit en er geen eliminaties gebeuren. De laatste dag hebben we ook een stevig ontbijt nodig om uit de Moezel-vallei te geraken, maar de rest van de dag verloopt overwegend bergaf. Waar mogelijk volgen we de rivieren of oude spoorwegbeddingen, maar een aantal lange hellingen vallen niet te vermijden. De uitzichten zijn zo mooi zodat we met plezier wachten op de iets minder gevleugelde klimmers. Een goede basisconditie is wel wenselijk.

Donderdag, 21 juli 2022

Omwille van de relatief lange autorit houden we de eerste dag het aantal fietskilometers beperkt tot ± 40 km. Het eerste uur volgen we een oude spoorwegbedding. Nadien zakken we via Wolken naar Kobern, een typisch dorpje aan de Moezel met vakwerkhuizen. We volgen de Moezel en de bijhorende wijngaarden tot in Koblenz. We bereiken „Deutsches Eck“, de plek waar de Moezel in de Rijn uitmondt. Hier staat een imposant ruiterstandbeeld van keizer Willem I. Aan de overkant van de Rijn wenkt de jeugdherberg. Zoals de traditie het voorschrijft, op grote hoogte... De jeugdherberg is namelijk gevestigd in het 19de eeuws fort Ehrenbreitstein. De eerste militaire versterkingen op deze strategisch gelegen heuvel dateren al van vóór de christelijke jaartelling. In 1674 veroverden de troepen van Lodewijk XIV van Frankrijk de stad Koblenz en in de volgende jaren trachtten de Fransen Ehrenbreitstein tot driemaal toe te veroveren, echter zonder succes. Pas na een belegering van één jaar, waarbij de verdedigers werden uitgehongerd, konden de Fransen in 1799 het fort overnemen. Na de Vrede van Lunéville trokken de Fransen zich terug van de rechter-Rijnoever, maar niet nadat ze het fort Ehrenbreitstein totaal hadden ontmanteld. Rondom Koblenz verrees tussen 1817 en 1834 een ring van Pruisische vestingwerken, de zogenaamde Festung Koblenz, één van Europa’s omvangrijkste verdedigingswerken, gebouwd volgens de modernste inzichten (het Pruisische Polygonalsystem). Het nieuwe fort Ehrenbreitstein, dat deel uitmaakte van deze fortificatiewerken, was in 1828 gereed en bleef tot 1890 dienstdoen. Tijdens de ­Eerste Wereldoorlog fungeerde het fort als militair hoofdkwartier. Na deze oorlog verhinderde de Amerikaanse generaal Henry Tureman Allen, overtuigd van het historische belang van het fort, de voorgenomen vernietiging. Tot 1923 waakten Amerikaanse troepen over het fort en nadien Franse. In de Tweede Wereldoorlog speelde het fort geen rol van betekenis. In 1952 werden er twee onderaardse gangen ontdekt: de éne van Fort Ehrenbreitstein naar het kasteel van de keurvorsten op de linkeroever van de Rijn, de andere van Fort Ehrenbreitstein naar Fort Keizer Frans op de Petersberg in stadsdeel Koblenz-Lützel. Deze laatste loopt niet alleen onder de Rijn maar ook onder de Moezel door.

Vrijdag, 22 juli 2022

Na een kort bezoek aan Koblenz en onze inkopen, volgen we de Rijn zuidwaarts tot Boppard. Hier brengt de trein van de Hunsrückbahn ons en ons stalen ros naar Emmelshausenons, bijna 400 m hoger. Via Pfalzfeld fietsen we nadien nog 100 m hoger, maar nadien gaat het kilometers bergaf tot in Oberwesel aan de Rijn. We volgen nu de Rijn stroomafwaarts naar de ­Loreley, de beroemde en in vroegere tijden beruchte vooruit springende 132 meter hoge rots die de loop van de Rijn vernauwt en hierdoor een gevaarlijke stoomversnelling veroorzaakt. In de geschiedenis zijn veel schepen bij de Loreley verongelukt. De Rijn is hier op zijn smalst (slechts 113 meter), maar met 25 meter ook op zijn diepst. Hoewel de gevaarlijkste stukken van de Loreley al in de jaren dertig zijn verwijderd, wordt de scheepvaart nog steeds voor de passage gewaarschuwd. In 2011 zonk hier een schip met 2400 ton zwavelzuur waarbij twee matrozen het leven verloren en ruim 200 schepen dagen moesten wachten vooraleer verder te kunnen varen. Volgens de legende zouden er ooit nimfen rond de Rijn gewoond hebben. Toen de mensen de oevers begonnen te bevolken werden ze echter verjaagd. Slechts één nimf bleef achter. Zij kon geen afscheid nemen van de Rijn en vestigde zich op de hoge rots, vanwaar zij zicht had over de hele rivier. Met haar prachtige, treurige zang, haar schoonheid en haar lange, gouden haren wist zij de schippers te betoveren, die de aandacht voor hun schepen verloren en door de sterke stroom op de rotsen liepen. Velen verloren hierbij het leven. Op zekere dag wilde een jonge ridder, de zoon van graaf Palatinus, het meisje eens van dichtbij bewonderen. Hij besloot met zijn schildknaap een tocht naar de rots te ondernemen, maar net als zovelen voor hem raakte hij betoverd door haar gezang. Hij kwam om toen ook zijn bootje de rotsen raakte. De schildknaap wist zich echter te redden en bracht het droeve nieuws aan de graaf. Vol van woede en verdriet gaf die zijn mannen de opdracht de nimf van de rots te gooien, zodat zij net als al haar slachtoffers zou verdrinken. Toen de nimf de mannen van de graaf zag naderen, wierp ze haar halsketting in het water en zong nog een laatste lied. Daarop kwamen uit de Rijn grote golven op die haar meevoerden, waarna de nimf voor altijd verdween. De strips “De Lorelei” (Rode Ridder) en “De snikkende sirene” (Suske en Wiske) zijn gebaseerd op de sage van de Loreley. Hopelijk geraken wij niet betoverd en bereiken we veilig Sankt-Goar. Op weg naar de jeugdherberg passeren we de koekoekswinkel waar een proef van De Mol plaatsvond.

Zaterdag, 23 juli 2022

We klimmen eerst uit het Rijndal en belanden dan op de Schinderhannes Radweg, een voormalige spoorwegbedding die we volgen tot Kastellaun. Schinderhannes was de aanvoerder van een beruchte bende van ± 3000 rovers! Op 20-jarige leeftijd, in 1803, eindigde zijn blitz-carrière met zijn onthoofding. Hoewel de bende net als alle andere bendes roofde en moordde, hebben zijn strijd tegen de gehate Fransen, zijn persoonlijke moed, charme en humor ertoe bijgedragen hem tot een legende te maken. In Kastellaun doen we onze inkopen. Afhankelijk van de omstandigheden rijden we verder naar Cochem via Morsdorf of via Lieg en Lütz.

Zondag, 24 juli 2022

Na een kort bezoek aan de bakker en het oude centrum van Cochem, volgen we de Moezel stroomafwaarts. Via het mooie dorpje Klotten bereiken we Karden waar we de Moezelvallei verlaten. Langs de Pyrmont burcht en de waterval van de Elzbach fietsen we naar Münstermaifeld. De laatste 10 km van onze tocht bollen we heerlijk bergaf op een oude spoorwegbedding tot in Polch waar onze afscheidsdrank wacht.

Augustus
Do 11

t/m

Za 20

Saint-Brieuc - Quimper - Saint-Brieuc (F)

Tochtbegeleiding: Jef Geelen

Tel: 0497 28 58 60

E-mail:

  • Type: fietskampeertocht
  • Afstand: elke dag fietsen we tussen de 68 en 85 km.
  • Samenkomst: op 11 augustus op de camping van Saint-Brieuc.
  • Verblijf: we kamperen in tenten. ‘s Avonds gaan we niet zelf kokerellen, maar genieten we van de plaatselijke gastronomie.
  • Meebrengen: wordt na inschrijving via mail of telefoon nog besproken. Een goede conditie en een fiets met voldoende versnellingen zijn noodzakelijk. Het is een heuvelachtig parcours, ook voor de deelnemers die regelmatig inkorten, je mag er dus niet tegen op zien om regelmatig op de trappers te moeten staan.
  • Verkeersinfo: we organiseren het vervoer met eigen wagens of de Flixbus/trein.
  • Deelnemen: contacteer de tochtbegeleider.

Na een groepsfietsvakantiequarantaine van 2 jaar, hernemen we de fietstraditie en zorgen onmiddellijk voor een primeur door niet naar het zuiden van Frankrijk te trekken. We verkennen deze keer een stukje van Bretagne. Waar we in het verleden in het zuiden vaak wat langere hellingen moesten opfietsen, zal het dit jaar vaker gaan om korte pittige hellingen. Als je het aantal stijgings­meters bekijkt zou het dit jaar een wat lichter traject kunnen zijn, maar een opeenvolging van korte hellingen en een sterke wind kunnen ervoor zorgen dat het in werkelijkheid niet zo aanvoelt. We volgen bijna altijd autoluwe of autovrije wegen en paden. De meeste dagen kan er ook ingekort worden, als het eens wat tegenzit. Voor de digitale specialisten onder ons zorgen we voor een GPX-bestand zodat het traject op de fiets-GPS kan ingebracht worden. De traditionele fietsers krijgen parcourskaartjes. En nu maar hopen op mooi weer en het uitblijven van een nieuwe coronacrisis.

We vertrekken op de camping van Saint-Brieuc. Deze stad ligt aan de kust in een baai van Het Kanaal. De camping ligt op 1 km van het treinstation, ideaal dus voor de deelnemers die de trein hebben genomen. Na een ontbijt op de camping geven we het startsein.

Vrijdag 12 augustus: De tocht van de eerste dag telt 75 kilometers. Hoewel het verleidelijk is de kustlijn te volgen, verlaten we de stad in zuidwestelijke richting. Aan dit deel van de kust is het te druk en er is teveel bebouwing (toch nog niet zo erg als onze Vlaamse Atlantic Wall). Over de gehele dag begeven we ons vooral in westelijke richting op een heuvelend traject langs bossen en akkers langs dorpjes als Saint-Donan, Plouvara, Péver, Plésidy, Kerien, Saint-Servais om in Callac de gemeentelijke camping op te zoeken, gelegen aan een meertje. We hebben 885 meters geklommen.

Zaterdag 13 augustus: We vervolgen onze weg in westelijke richting en verkennen het noordelijk deel van het Parc naturel d’Armorique. Het landschap wordt meer open. We krijgen mooie vergezichten, weilanden worden omzoomd door bomen hier en daar afgewisseld met kleine bossen. In de namiddag rijden we weer door bosrijke gebieden. We stoppen na 70 km op de camping du Drennec voorbij het dorp Commana aan een meer. Op onze teller staan 995 meters klimwerk.

Zondag 14 augustus: We blijven bijna de volledige dag in het natuurpark. Het gaat voornamelijk in zuidelijke richting, maar op het einde van de dag draaien we naar het westen, de Atlantische Oceaan roept ons. We rijden door het deelgebied Montagnes Noires, niet te verwonderen dat dit de dag is waar we het meest moeten bergop rijden (1141 meters), maar dit wordt gecompenseerd door de afdaling naar de zee. Les Montagnes Noires klinkt angstaanjagend wat klimarbeid betreft, maar dat is wat overroepen, de hoogste top (de Ménez-Hom) ligt op 330 meter hoogte. Vooraleer je aan de Ménez-Hom komt, passeer je het stadje Chateaulin, naar het schijnt kun je hier de zalm zomaar uit het water zien opspringen. Vanop de top van de Ménez-Hom in een heide-achtig of veenlandschap hebben we een prachtig uitzicht in alle richtingen. Om te kunnen genieten van het uitzicht vanop deze top moeten we wel even afwijken van ons traject (heen en weer dezelfde weg). Deelnemers die het aantal kilometers of stijgingsmeters willen beperken kunnen hun weg direct vervolgen richting Atlantische Oceaan. Na 70 km hebben we ons einddoel, camping Kervella in Plomodiern, bereikt.

Maandag 15 augustus: Vandaag fietsen we vaak langs de kust. Eerst blijven we nog wat in het binnenland op enkele honderden meters van de kust, in de verte zien we de zee glinsteren. Na het vissersstadje Douarnenez dwarsen we de landtong naar Kerdréal. Vanaf hier volgen we een kleine 20 km de kustlijn tot in Penquer waar we opnieuw landinwaarts fietsen. Nu is het niet meer zo ver naar Quimper, en de gemeentelijke camping waar we onze rustdag zullen doorbrengen. Vandaag was het de langste dag wat aantal kilometers betreft, met name 85 km, hoogtemeters: 930 meter.

Dinsdag 16 augustus: Rustdag. Quimper is een stad met een 60.000 inwoners en telt heel wat bezzienswaardigheden. De stad wordt over het algemeen beschouwd als de meest Bretonse van alle Bretonse steden. De binnenstad met zijn kathedraal en tal van musea is zeker het bezoeken waard. Alles kan, niets moet. De zonnekloppers kunnen de zee opzoeken die op 20 km afstand ligt.

Woensdag 17 augustus: De camping van Quimper ligt in het zuidwesten van de stad en wij moeten naar het oosten. De hele stad doorrijden spreekt ons niet aan, dus fietsen we noodgedwongen richting kust waar er aan de monding van de rivier Odet een brug ligt, de enige ten zuiden van Quimper en de kust. Hier is het wat drukker, maar na het oversteken van de brug kunnen we vrij snel weer rustige wegen opzoeken. In Rosporden nemen we fietsroute V7 en na 15 km ± autovrij fietsen komen we aan in onze overnachtingsplaats Scaër. Op onze teller staat 75 km en we hebben 650 meter geklommen.

Donderdag 18 augustus: We blijven de fietsroute V7 15 km volgen tot in Gourin. We steken door naar het dorp Gouarec, waar we aansluiting vinden op het fietspad Vélodyssée. Dat fietspad volgt het riviertje Bavet en na 12 km brengt dat fietspad ons in de camping du Lac de Guerlédan, niet ver van het dorpje Caurel. We hebben 77 km achter de rug en 775 meter bergop gereden.

Vrijdag 19 augustus: Op weg naar het eindstation Saint-Brieuc flirten we met fietsroute V8. De eerste 20 km volgen we een eigen route door een gevarieerd landbouwlandschap. Dan sluiten we aan op fietsroute V8. Na verloop van tijd, om het aantal kilometers op de laatste fietsdag binnen de perken te houden verlaten we de fietsroute, maar voor het laatste stuk vanaf l’Hermitage l’Orge volgen we weer grotendeels fietsroute V8 om langs de baai van Saint-Brieuc onze startcamping weer terug te vinden. We fietsten 68 km en noteren 720 hoogtemeters.

Zaterdag 20 augustus: Weer huiswaarts.

Augustus
Do 25

t/m

Za 3

Tour du Queyras (F)

Tochtbegeleiding: Linda Van Schel

Tel: 0473 48 94 72

E-mail:

  • Type: dagstaptochten
  • Afstand: dagelijks 5 tot 6,5 uur onderweg.
  • Samenkomst: ten laatste om 18u00 aan de Gite Le Villard, Quartier L’Adroit, Rue du Lavoir 9, Abriès-Ristolas op 26 augustus. Wie, net als wij, een dag van tevoren vertrekt, meldt dit. We zoeken hiervoor op 25/08 een fijne overnachtingsplaats niet ver van de autosnelweg naar het zuiden.
  • Verblijf: diverse gite d’étapes of refuges. Picknick meenemen vanuit de hutten is mogelijk, mits van tevoren te bestellen (liefst bij je aanmelding), eveneens dieetwensen doorgeven.
  • Meebrengen: grote zak voor bagagetransport (max 15 kg per persoon) en kleine rugzak om mee te dragen voor water, picknick en reservekledij bij minder goed weer. Onmisbaar zijn wind- en waterdichte kledij, (fleece)pullover, goed ingelopen bergwandelschoenen (controleer je veters en zolen van tevoren!), materiaal tegen blaren (compeed, kamfer), EHBO-set, wandelstokken, lakenzak, slaapzak (covid!), fluitje/zaklamp voor noodsignalen, muts, handschoenen, zonnecrème hoge factor, zonnebril. Gezien we in het hooggebergte stappen kan het ’s avonds flink afkoelen. Hou daar rekening mee in de kledingkeuze (we zijn voorstander van ‘laagjes’). Drinkfles of waterzak (type Platypus) niet vergeten!
  • Verkeersinfo: we organiseren kostendelend samenrijden.
  • Deelnemen: contacteer de tochtbegeleiderster.

De Queyras is een streek waarover de Fransen graag met superlatieven uitpakken. Ze spreken van Terre d’émotions. Een combinatie van mediterrane zon en alpiene hooglanden bevestigt die omschrijving wel. De streek gaat immers prat op 300 zonnedagen per jaar. De alomtegenwoordige zonnewijzers moeten die bewering kracht bijzetten. Vaak zijn het kunstig geschilderde meesterwerkjes waarop naast het uur ook een volkswijsheid te lezen valt. ‘Le ménage va mal quand les poules chantent plus haut que le coq’ is er zo één van. Ook het houtsnijwerk is typisch. De ébinisteries mogen zich aan een kritisch onderzoek verwachten. Door het gebied lopen een aantal Grote Routepaden: de GR58 en de GR541. Het is een tocht voor wie houdt van het gebergte, van cols en diep ingesneden valleien. De stapdagen duren zo’n 5 tot 6,5 uur, maar je stapt met je kleine rugzak. De tocht kan door iedereen met een goede conditie gelopen worden. Bereid je wel voor op grote hoogteverschillen. De eerste dag klim je meer dan 1000 meter!

We starten de heenreis op 25/8 (let wel: dit is geen verplichting) om niet gestresseerd aan te komen op de locatie. Wie op 26/8 in één rit naar ginds wil rijden, kan dat natuurlijk ook. De trektocht start op 27/8 aan de gite Le Villard in Abriès

Zaterdag 27/8: Abriès - Refuge des Fonts

Vandaag starten we langs de kruisweg (met beperkte bagage voelt dat niet zo aan voor ons!) en klimmen we zo’n 1220 m. naar de Pic du Malrif (2830 m.). We krijgen als beloning prachtige panorama’s, zo’n 180° zichtbaarheid. We dalen daarna 785 m. naar de idyllisch gelegen gîte van Fonts de Cervières (2040 m.). 6,5 uur stappen.

Zondag 28/8: Refuge des Fonts - Ville Vieille

Het zal moeilijk zijn om dit idyllisch nest te verlaten. Figuurlijk zowel als letterlijk bedoeld dan. We moeten naar de 2629 m. hoge Col de Péas, een oude passage voor ezels destijds tussen Briançon en l’Escarton. Mooie afdaling langs een klein kanaaltje dat voldoende water voorziet voor het dennenbos. We lopen ook door een steppe-achtige opgeving. Een afdaling brengt ons in Ville-Vieille waar de gîte-eigenaars van ‘Les Astragales’ ons verwachten. De gîte serveert prima maaltijden en is gerenommeerd omwille van zijn huisgemaakte infusion. 6 uur stappen. Hoogteverschil + 600 meter/ - 1274 meter. Nacht in de gite Les Astragales.

Maandag 29/8: Ville Vieille - Ceillac

Het pad loopt over Château Queyras en gaat dan omhoog naar Col de Pré Fromage. Je ontdekt de Ceillac-vallei met zijn dambord van culturen die subtiele tinten groen bieden. 5 uur stappen, hoogteverschil + 1060 m./- 635 m. Nacht in de gite Les Baladins in Ceillac waar de Ronsers al meerdere mooie nachten doorbrachten (o.a. vertrek-eindpunt van de tocht in de Haute Ubaye en in 2003 bij de eerste tocht door de Queyras). We weten dat de keuken daar meer dan in orde is.

Dinsdag 30/8: Ceillac - Saint-Véran

We beginnen de dag, na een kort vlak stuk, met een fikse klim door een erg bebloemde alpiene weide naar de Col des Estronques (2651 m.). Van daaruit zien we Saint-Véran liggen, een pittoresk dorpje het hoogst gelegen in Europa, op 2040 m. We zien er, na een lange afdaling en een korte klim, de zonnewijzers en lezen de volksspreuken: de ene al wat diepzinniger dan de andere. Avondmaal, overnachting en ontbijt in ‘Les Gabelous’, een oud douanehuis uit 1857. 5 uur stappen, hoogteverschil + 1000 meter/- 800 meter.

Woensdag 31/8: Saint-Véran - Refuge Agnel

We volgen de GR58 tot de Chapelle de Clausis (2340 m.), vlakbij een oude marmergroeve. In de zomermaanden rijdt er een navette tot deze plaats. Of we er gebruik van maken hangt van onze conditie af. We stijgen nog verder door naar 2600 m., zien aan onze rechterhand de Col d’Agnel en dalen dan naar de Refuge Agnel op 2580 m., een haven van stilte, vanwaar we een mooi zicht hebben op de Pain de Sucre (3208 m.). ‘s Avonds bij zonsondergang kunnen we nog even tot de Italiaanse grens stappen en de Po-vlakte bewonderen, met in de verte de Cavour-rots. 4u30 stappen, + 700 m./- 304 m. dalen.

Donderdag 1/9: Refuge Agnel - l’Echalp

Vandaag gaan we veel dalen. We stappen zo’n 5 uur via een aantal hooggelegen bergmeertjes (2618 m.) naar l’Echalp, in dezelfde gite d’étape waar de Ronsers die rond de Monte Viso stappen twee keer logeren. We zien ze spijtig genoeg niet, maar we genieten wel van de fijne gite 7 degrés est.

Vrijdag 2/9: l’Echalp - Abriès

Abriès is nog 1,5 uur wandelen, maar wij zoeken het natuurlijk nog even hogerop langs de officële GR Tour du Queyras. In totaal stappen we nog vijf uur en komen dan aan bij onze vertrekplaats waarna we mogelijks kunnen verbroederen met de Ronsers die dan in Echalp terugkomen.

Augustus
Do 25

t/m

Za 3

Tour du Mont Viso (F-I)

Tochtbegeleiding: Jurn Verschraegen

Tel: 0473 48 94 72

E-mail:

  • Type: rugzaktrektocht
  • Afstand: dagelijks 6 tot 7 uur onderweg.
  • Samenkomst: 18u30 aan de Gite 7 Degrés Est in Echalp op 26 augustus. Wie, net als wij, een dag van tevoren vertrekt, meldt dit. We zoeken hiervoor op 25/08 een fijne overnachtingsplaats niet ver van de autosnelweg naar het zuiden.
  • Verblijf: diverse refuges, soms basiscomfort. Picknick meenemen vanuit de hutten is mogelijk, mits van tevoren te bestellen (liefst bij je aanmelding), eveneens dieetwensen doorgeven.
  • Meebrengen: dit is een alpiene tocht. Het betekent dat we grotendeels boven de boomgrens en dus onbeschut stappen. Onmisbaar zijn wind- en waterdichte kledij, (fleece)pullover, goed ingelopen bergwandelschoenen (controleer je veters en zolen van tevoren!), materiaal tegen blaren (compeed, kamfer), boorzuur (tegen zweetvoeten), EHBO-set, wandelstokken, lakenzak, slaapzak (covid!), fluitje/zaklamp voor noodsignalen, muts, handschoenen, zonnecrème hoge factor, zonnebril. Gezien we in het hooggebergte stappen kan het ’s avonds flink afkoelen. Hou daar rekening mee in de kledingkeuze (we zijn voorstander van ‘laagjes’). Drinkfles of waterzak (type Platypus) niet vergeten!
  • Verkeersinfo: we organiseren kostendelend samenrijden.
  • Deelnemen: contacteer de tochtbegeleider.

Afgelopen zomer en enkele jaren geleden, tijdens de trektocht in de Valle Maira, zagen we hem liggen: de Monte Viso. Tijd om er eens een uitgebreide ronde aan te wijden met de Ronsers. Ook dit jaar kiezen we voor een latere periode in het jaar omwille van de hoogte en het vermijden van passages in de sneeuw. Voor wie deze pittige tocht (6 tot 8 uur stappen per dag) te veel vindt, kan terecht bij Jurns wederhelft Linda op de Tour du Queyras met bagage­vervoer en lichte rugzak tijdens dezelfde periode.

We starten de heenreis op 25/8 (let wel: dit is geen verplichting) om niet gestresseerd aan te komen op de locatie. Wie op 26/8 in één rit naar ginds wil rijden, kan dat natuurlijk ook. De trektocht start op 27/8 aan de gîte 7 Degres Est in Echalp.

Zaterdag 27/8: Echalp - Ciabo Del Pra

Van de bovenste Guil-vallei bereiken we de Pellice-vallei en de streek rond de Monte Viso via de Lacroix-pas (2.300 m), een voorouderlijke doorgang voor reizigers en marktkramers. Overnachting in refuge Jervis (1.700 m) in het hart van een hooggelegen Piemontees gehucht. 4,5 uur, hoogteverschil + 600m./- 500m.

Zondag 28/8: Ciabo Del Pra - Col Manzol - Pian del Re

Overtocht naar de refuge de Granero en dan naar de Manzol pas (2.650 m.) aan de voet van de trotse Monte Granero (3050 m.). We verlaten de hoge Pellice-vallei met zijn uitgestrekte wilde weiden en bereiken de hoge Povlakte via de Colle d’Armoine, de voorouderlijke doorgang van de “zoutroute” tussen de Provence en de Povlakte. Overnachting in de refuge van Pian de Ré (2.000 m.) aan de voet van de bronnen van de Po “de rivier” van Noord-Italië. Kennismaking met de gastronomie van Piemonte. 6 uur, hoogteverschil + 1200 m./- 950 m. Nacht in de refugio Pian del Re.

Maandag 29/8: Pian Del Ré - Alpetto

We wandelen tussen meren en pieken om de voet van de oostwand van de reus van de Zuidelijke Alpen te bereiken. Mogelijkheid om de Viso Mozzo (3.020 m) te beklimmen, een weelderig en uniek uitzichtspunt over de Viso-regio. Overnachting in de Alpetto-berghut (2.300 m.) met zijn intieme sfeer. 5,5 uur, hoogteverschil + 950 m./- 250 m. Nacht in de refugio Alpetto.

Dinsdag 30/8: Alpetto - Bagnour

Een hoogtewandeling die ons in staat stelt de Monte Viso te omzeilen via de Passo Gallarino (2.730 m) en de Valante vallei. Overnachting in de berghut van Bagnour, een kleine vriendelijke refuge genesteld in het Bosco del Allévé, het grootste cembro-dennenbos van Europa. De alpenden heeft bleek, harsachtig hout met een rode kern dat eenvoudig te bewerken is. Het wordt gebruikt voor meubels, koekoeksklokken, houtsnijwerk en speelgoed. De etherische olie die uit het hout van de alpenden wordt gewonnen, wordt gebruikt tegen motten. Ook kasten die van dit hout zijn gemaakt zijn hierdoor mottenwerend. 6 uur lopen, hoogteverschil + 600 m./- 800 m. Nacht in de Rifugio Bagnour.

Woensdag 31/8: Bagnour - Chianale

We klimmen omhoog door de Valante vallei naar de Losette pas (2.800 m.), ten westen van de Monte Viso. Mogelijkheid om te klimmen naar de Pointe Joanne (3.000 m), tussen Queyras en Viso. Afdaling van de Soustre-vallei die ons naar Chia­nale brengt, een van de mooiste dorpen van de Italiaanse Piëmonte-regio. 6 uur 30 wandelen, hoogteverschil + 900 m./- 1.200 m. Overnachting in de Agriturismo van Pra Mourel in Chianale (1.800 m.).

Donderdag 1/9: Chianale - Col Blanchet - Refuge de la Blanche

Terugkeer naar de Queyras, van Chianale naar Saint-Véran, via de Blanchet-pas (2.900 m.) en de hoge vallei van Saint-Véran. Vanaf de Blanchet-pas, op de grenskam, een laatste blik op de Viso, voordat we de refuge de la Blanche bereiken, genesteld tegen de imposante tête des Toilies. 6,5 uur wandelen, hoogteverschil + 1.100 m./- 400 meter.

Vrijdag 2/9: Refuge de la Blanche - Pic de Caramentran (3000 m) - Col Vieux - l’Echalp

Terugkeer naar het beginpunt van de tocht via een van de laatste uitzichtpunten op de Viso: de Pic de Caramentran op meer dan 3000 m. Dit gemakkelijk te bereiken voorgebergte brengt ons naar de Aigue Agnel en vervolgens naar de beroemde Vallée des Lacs, die op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO staat. Terugkeer naar onze overnachtingsplaats in Echalp. 6 uur wandelen, hoogteverschil + 850 m./- 1.450 m.