Frans Vandeginste

Frans Vandeginste in volle actie.

(1962-2012)

De Ronsers vzw

Ontstaan in het Kortrijkse in 1962. De jeugdherberg van Ronse diende als pleisterplaats voor de jonge trekkersgroep. Frans Vandeginste, in die tijd een jonge twintiger was de pionier van de trekkersgroep. Ze noemden zich Ronsers om de verbondenheid met de jeugdherberg te beklemtonen. Die oude jeugdherberg is er niet meer, de Ronsers echter meer dan ooit. Doorheen de jaren verwierf de groep meer en meer bekendheid.
Ronsermanneke

In die tijd ontstond ook het Ronsermanneke, het liep op het vorige logo van west naar oost, van de kustprovincie naar Limburg.

Begin de negentiger jaren kwam er ook het Ronserfietsvrouwke bij: getuige van het groeiend aantal fietsweekends.

Ronseren: buitengewoon actief

Ronseren is een doe-woord dat van Dale nog niet heeft opgenomen. Ronseren is een buitenactiviteit. Je loopt ervoor weg van thuis tijdens dagtochten of meerdaagse trektochten. Het kan te voet of per fiets, met lichte of zware rugzak. Soms zweet je ervan of word je er moe van. Je kunt er blaren of lekke banden van krijgen. Maar altijd beleef je er deugd aan.

Ronsersfeer

Niet te omschrijven, maar blijkt te bestaan. Daarover lees je meer in de tochtverslagen van enthousiaste nieuwelingen in het tijdschrift en op deze website.

Ronseren doe je niet alleen en mee Ronseren is moeilijk noch duur. Ronsers variëren in leeftijd van twintigers tot ge(pre)pensioneerden. Ronsers kunnen wel tegen een stoot of duw, zijn natuurbewust en verlangen geen ontbijt aan bed. Ronserfietsvrouwke Stapschoenen, rugzak en regenjas zijn nooit ver weg. En de druppel-aan-de-neus van het Ronsermanneke krijg je er ’s winters zo maar bij.

Stappen doe je tussen de 20 en 26 kilometer, fietsen tussen de 60 en 90 km per dag aan een gezapig tempo. Het (echte) snelwandelen vind je wellicht elders. Soms moet je een prikkeldraad over of, wanneer de tochtbegeleider kiest voor een trage weg, kan er al eens wat struikgewas weg te duwen zijn. Bij een beek, greppel of een plek waar zich geen brug bevindt tracht je creatief te zijn. Aan draaihekjes draaien de Ronsers graag en op de stafkaart zoeken de tochtbegeleiders vaak net naar die moeilijk vindbare smalle weg. Je komt vaak op plaatsen waar je zelf anders nooit zou komen. Steeds trachten ze je landschappelijk en vaak ook culinair te verwennen.

De Ronsers werden vzw in 2015.