Een prachtige streek, het geluk van een lichte rugzak op je schouders, en adembenemende panorama’s die zich voor je ontvouwen. Een knusse overnachtingsplek, de stille charme van de vroege winter en een Ronsercateraarster die je met haar kookkunst verwent (met wat hulp van de deelnemers natuurlijk), wat heb je nog meer nodig voor een onvergetelijk weekend? Wevkomen op vrijdagavond toe en genieten er meteen van een dampende spaghetti, klaargemaakt onder leiding van Hilde Vandevelde. We installeren ons op de kamer.

Zaterdag: 22 km. De tocht gaat onder leiding van Jurn en Linda naar het Brouwierbos, zoekt de streekGR op die ons naar het Steenbergbos leidt. Wat verder stappen we door het Hayesbos, kruisen verderop het Mijnwerkerspad waarvroeger de kompels naar Wallonië werden gebracht en stappen dan de taalgrens over naar het Livierenbos. Via De Prez gaat het weer naar Vlaanderen en hoewel het zaterdag is, kruisen we de Maandagstraat. Een mooi ommetje doen we via Pevenage om dan een stukje Maandagstraat te bewandelen. Verder gaat het langs het Trimpontbos naar ‘Sentier Perdu’ waar we bewijzen de weg niet te zullen verliezen. ­Terkleppe doet ons aan de overnachtingsplaats denken, maar niets is minder waar. Zo snel keren we niet terug. Eerst gaan we nog langs het Lobebos. De Bergstraat verraadt wat hoogetverschil en Kalange doet ons denken aan Afrika. ’t Fameus Verleden passeren we als het nog 100 meter is tot de overnachtingsplaats waar Hilde ons opwacht met een drankje en een hapje. We klommen vandaag 315 hoogtemeters. Wie zin heeft steekt een handje toe bij het bereiden van de maaltijd, de anderen dekken de tafels, doen de afwas…, veel handen maken licht werk.

Zondag: 23 km. Linda en Jurn starten vanuit onze overnachtingsplaats en stappen richting Zarlardinge waar we de StreekGR Vlaamse Ardennen vervoegen. Wat verder buigt onze route af en zetten we koers naar het westen, richting Vloesberg. Mogelijk vinden we daar een etablissement open. Intussen hebben we gezien dat we alweer de StreekGR volgen. Het krioelt hier van de wandelroutes en plots komen we op de Everbeekroute. Het Hemelrijk opent voor ons de deur en via Terbeken en de Slangenberg doen we nog een klein ommetje alvorens we aan de Kleppe terugkomen. We hebben vandaag 414 meter geklommen. In deze wintertijd is dat meteen stevig, kwestie van geen goede voornemens te moeten maken binnen drie weken.

Op deze wandeling rond de Sint-Sixtusabdij ontdekken we de ziel van de Westhoek. Trek dus je wandelschoenen aan en beleef een heerlijke dag vol natuur, geschiedenis en gezelligheid.

We vertrekken aan de Sint-Sixtusabdij in Westvleteren, thuis van het wereldberoemde Westvleteren-Trappistenbier. Tijdens deze 20 km lange tocht verkennen we enkele van de mooiste natuurgebieden van de streek. In de voormiddag (ongeveer 10 km) wandelen we door het Sixtusbos, het Dozinghembos, het Canadabos en langs het Bardelenbos, vier groene parels waar rust, stilte en natuur hand in hand gaan. Onderweg komen we voorbij Dozinghem Military Cemetery, een indrukwekkende Britse begraafplaats. Ter hoogte van deze site werd in 1917 een groot veldhospitaal ingericht ter voorbereiding van de Derde Slag om Ieper, een plek die tot vandaag herinnert aan het oorlogsverleden van deze streek.

‘s Middags zijn we welkom in café De Vrede voor een lekkere boterham naar keuze: met paterskaas, met gerookte hesp of met abdijpaté. Onze eigen picknick gebruiken is niet toegestaan. Om alles vlot te laten verlopen, vragen we om je keuze vooraf mee te delen bij het aanmelden op de berichtenpagina, uiterlijk tegen 14 december. Na de middag wandelen we verder door het rustige, open landschap van Vleteren, met zijn kapelletjes, veldwegen en weidse vergezichten, richting het Wippehoekbos. Daar genieten we nog even van de stilte en de natuurpracht vooraleer we terugkeren naar café De Vrede voor een gezellige afscheidsdrink in de unieke omgeving van de abdijsite. Een dag vol ontdekking, ontmoeting en ontspanning: perfect om samen te genieten van de charme en de rust van de Westhoek, op één van de kortste dagen van het jaar!

We zullen maar man en ‘peerd’ noemen zeker? De Nieuwjaarskussen van Freddy Verschoore staan weer op het programma, even klokvast als het Neujahrskonzert van de Wiener Philharmoniker op 1 januari van elk jaar. Van dat peerd gesproken: we gaan wandelen rond het Peerdsbos. Lees even mee. De naam Peerdsbos dook voor het eerst op in een rekening van 1431-1432 onder het hoofdstuk houtverkoop uit bossen: ‘een elsen busch gestaen opt goet ten Breemdonc, geheyten ‘t Peertsbusch’.

Het Peerdsbos bleef lange tijd in eigendom van het OCMW van Antwerpen tot de Vlaamse overheid het bos kocht in 2008. Momenteel is het bos in beheer bij het Agentschap voor Natuur en Bos. Het bos bestaat voornamelijk uit loofhout als zomereik, beuk, lijsterbes en zwarte els. Ook oude bossoorten zoals dalkruid, adelaarsvaren, bleeksporig bosviooltje, lelietje-van-dalen en hazelaar groeien hier. Het 149 hectare grote bos is een unieke habitat voor verschillende vogelsoorten, vleermuizen, vlinders en reeën. Hier wonen en broeden zwarte specht, grote bonte specht, middelste bonte specht, gaai, boomklever, boomkruiper, fitis en tjiftjaf. De Universiteit van Antwerpen doet al meer dan dertig jaar onderzoek naar de mezenpopulatie.

De Laarse Beek, die door het Peerdsbos meandert, is sinds 2002 Europees Habitatrichtlijngebied. De aanwezige vissoorten en hun leefgebied genieten hierdoor Europese bescherming. Dankzij de goede waterkwaliteit van de Laarse Beek kan je ook zeldzame vissoorten ontdekken, zoals de rivierdonderpad. De aanwezigheid van weidebeekjuffers en bosbeekjuffers is een extra bewijs van de goede waterkwaliteit van de beek.

Omwille van uitzonderlijke natuurwaarden is een deel van Peerdsbos afgesloten voor het publiek. In die zone krijgt de natuur voorrang en is het beheer gericht op een rustgebied voor reeën en andere dieren. De Ronsers zijn er welkom!

We komen samen om 10u00 aan het kasteel in het park van Brasschaat. We stappen langs een smal achterpad en door een villawijk tot de ingang van het het natuurgebied “De Inslag”.We trekken dan door het bos tot aan het depot van de Burgerbescherming. We passeren opzij van het Golfterrein door een nat gebied tot aan de autosnelweg. We stappen dan verder door het Peerdsbos naar het kasteel van Brasschaat waar we rond de middag zullen aankomen. De tochtbegeleider hoopt dat we zoals vorige keer in het WNTR Brasschaat de nieuwjaarsreceptie van de gemeente kunnen meemaken (gratis drank en eetstandjes).

Na de middag trekken we door het Peerdsbos tot aan de grens van het Domein “Vorderstein” gelegen in Schoten. Daarna steken we de snelweg terug over en gaan langs majestieuse dreven terug naar het WNTR Brasschaat waar we de afscheidspint zullen drinken (nu te betalen).

Deze wandeling leidt ons door de natuur ten zuiden van Poperinge, tot aan de West-Vlaamse bergen. Sporen van de Grote Oorlog zijn nooit ver weg. En voor ’s middags kan je verse soep bestellen: vermeld dit bij de inschrijving!

We stappen direct de natuur in. Recht tegenover het café start immers de Quitenswandeling op de bedding van de vroegere spoorlijn Poperinge-Hazebrouck (Frankrijk). Wat verder volgen we het grillig parcours langs de oever van de Vleterbeek gedurende een drietal kilometer. We zijn hier vlakbij het Lyssenthoek Cemetery, na Tynecot Cemetery het grootste in de Westhoek (10.700 graven). Hier werden tijdens WO I de gekwetsten verzorgd of op de trein gezet terug naar Engeland. Sedert 2012 is er een boeiend bezoekerscentrum.

Nabij biershop Cuvelier verlaten we het pad om in de richting van de Westvlaamse bergen te stappen. Tegen de middag zijn we in Westouter waar we in ’t Vertier (Sulferbergstraat 21) bij Caro van de soep kunnen genieten.

Met volle moed en extra energie trekken we nu via mooie weggetjes naar Reningelst, waar we in een oude brouwerijtoren een uitkijkpost beklimmen. Langs kronkelende weggetjes en kleine bosjes gaan we terug op pad richting Poperinge. Een prachtig uitzicht uit de hoogte met de drie Poperingse kerken en de neogotische stadhuistoren.

Via de Hoge Noen belanden we weer in de Havermuis en daar zal Bertin ons opnieuw met open armen ontvangen. In de maand september is de hoppepluk volop bezig, maar langs onze wandeling zijn er niet zoveel hoppevelden. Het eindproduct, een lekker biertje, kunnen we wel proeven!

Deze wandeling voert ons door een mooi en afwisselend stukje van West-Vlaanderen, tussen Meulebeke en Ardooie. We verkennen het gebied van ’t Veld en passeren het Rhodesgoed, rustige paden, weidse landschappen en landelijk karakter domineren hier. Het landelijk leven wordt gekenmerkt door open velden, houtkanten en boerderijen. Het is een tocht die rust en ruimte uitstraalt, ideaal voor wie houdt van landelijke charme en stille natuur.

We starten in de buurt van Meulebeke, waar we meteen de landelijke sfeer opsnuiven. Al snel verlaten we de bebouwde kom en volgen we veldwegen richting ’t Veld. Onmiddellijk valt de prachtige eikendreef op. Een mooi calvariekruis heet ons welkom. Na het provinciaal domein opent het landschap zich: akkers zover het oog reikt, doorsneden door kleine wegeltjes en oude houtwallen. We wandelen langs Hoeve Ter Burcht, het neerhof van het voormalig kasteel van Autvyver. Na een tijdje bereiken we het Rhodesgoed, een prachtig domein dat afwisseling brengt in de tocht. Het is een jong bos van 40 ha, met een rijke verzameling dieren en planten. De afwisseling van bos, poelen, open en bloemrijke weilanden trekken verschillende soorten vogels en amfibieën aan. Het is een heerlijke plek om even stil te staan en te genieten van de natuurlijke stilte. Tussen Meulebeke en Ardooie slingert de route verder langs landelijke wegen. We passeren charmante hoeves en zien af en toe een grazende koe of een tractor in de verte. De vergezichten blijven ons verrassen, zacht glooiend en typisch West-Vlaams. Langzaam maar zeker keren we terug richting ons vertrekpunt. Nog even bewonderen we het klooster, de school en kapel gewijd aan St.-Antonius-Abt. Misschien kunnen we ons nog even verwarmen bij de sfeervolle herberg ‘t Bloemgat, alvorens huiswaarts te keren.

We vertrekken aan het statige Station Gent-Sint-Pieters en trekken te voet richting Station Gent-Dampoort. Wat volgt, is een verrassend groene ontdekkingstocht dwars door de stad. We wandelen langs parken, plantentuinen, verborgen binnentuinen en plekken waar het verleden van Gent nog duidelijk voelbaar is. Deze route toont ons hoe rijk en gevarieerd het stedelijk groen kan zijn – van monumentale bomen tot stille hoekjes midden in de drukte. Het is een tocht die goed is voor een frisse blik op Gent: een stad die ademt, leeft en blijft verrassen. Kom Gent met ons verkennen!

We beginnen onze wandeling aan het Station Gent-Sint-Pieters, op het Koningin Maria-Hendrikaplein. Hier staan tientallen indrukwekkende platanen, die al meer dan een eeuw hun schaduw werpen over reizigers en passanten. Van daaruit trekken we door de Clementinalaan naar het Miljoenenkwartier, ooit het decor van de Wereldtentoonstelling van 1913. De laan is als het ware een uitstalraam voor de architecten uit de Belle Epoque. Via fraaie lanen en statige gevels stappen we het Citadelpark binnen, een groene long in Engelse landschapsstijl. Daarna bezoeken we de Plantentuin van de Universiteit Gent, een paradijs voor plantenliefhebbers met duizenden soorten en een imposante Victoria-serre. Achter de Sint-Pietersabdij ontdekken we een verrassende oase: een kloostertuin met boomgaard, kruidentuin en zelfs een wijngaard. Vervolgens bereiken we het Muinkpark, het laatste stukje van de vroegere Gentse zoo. Hier herinnert alles – van de eendenvijver tot de straatnamen – aan “den Biestenhof” van weleer.

We stappen verder naar het Koning Albertpark en het Astridpark, waar brede beuken en statige villa’s ons begeleiden richting oostelijke stadsdelen. In het Coyendanspark volgen we de contouren van een verdwenen abdijkerk, en op het Spaanskasteelplein passeren we gemeenschappelijke moestuinen waar buurtbewoners groenten kweken tussen de stenen. Nog een ommetje langs het Baudelopark waar de herinrichting met nieuwe beplanting en de oude bomen het park een geheel nieuwe uitstraling geven. We zijn nu op een boogscheut van Station Gent-Dampoort, het eindpunt van onze tocht. De tochtbegeleidster dankt eenieder voor het meestappen en stapt nog even verder voor de bestuursvergadering. De tocht eindigt waar we begonnen: aan de IJzertoren, meer dan een bezoek waard.

Plannen van najaar 2026 tot de grote vakantie van 2027. Bijeenzitten ter evaluatie van het programma en het Ronserreilen en -zeilen. Dat is de tochtbegeleidersvergadering. Het is dé Hoogdag van de tochtbegeleiders-met-plannen. Er is ook het officiële vzw-verplichte gedeelte van de vergadering. We zien natuurlijk erg graag nieuwe tochtbegeleiders opstaan: voor dagtochten of voor weekends. Er is erg veel vraag naar extra weekends. Wie organiseert deze mee? We begeleiden je graag daarin.

Je bent van harte uitgenodigd op onze tochtbegeleidersvergadering (ook bestuursorgaan én algemene vergadering). Dit jaar wordt er tussen een hapje en een natje opnieuw gepland voor het volgende trekkersjaar. Weekends en verlengde weekends liggen te grabbel om door geïnspireerde tochtbegeleiders ingevuld te worden. Wie belet is, laat zijn plannen - tenminste een week vooraf - aan Jurn en Linda weten zodat er rekening kan mee gehouden worden. Mee-planners hebben wel voorrang op eventuele mailsuggesties.

Agenda Algemene Vergadering:

- goedkeuring vorig verslag

- financiële aangelegenheden

Agenda Bestuursorgaan:

- terugblik op voorbije trekkersjaar

- planning nieuwe tochten

- verwelkoming nieuwe tochtbegeleiders

- varia

 

‘s Avonds eten we ter plekke en dus niet in de stad - we laten ons culinair verrassen. Iederreen helpt wat mee om het voor de gastheer en -dame overzichtelijk te houden.