We vertrekken aan Station Gent Dampoort (!) trekken te voet richting Station Gent-Sint-Pieters. Wat volgt, is een verrassend groene ontdekkingstocht dwars door de stad. We wandelen langs parken, plantentuinen, verborgen binnentuinen en plekken waar het verleden van Gent nog duidelijk voelbaar is. Deze route toont ons hoe rijk en gevarieerd het stedelijk groen kan zijn – van monumentale bomen tot stille hoekjes midden in de drukte. Het is een tocht die goed is voor een frisse blik op Gent: een stad die ademt, leeft en blijft verrassen. Kom Gent met ons verkennen!

We beginnen onze wandeling aan Station Gent-Dampoort, het vertrekpunt van onze tocht. Van hieruit maken we eerst een ommetje langs het Baudelopark, waar de recente herinrichting met nieuwe beplanting en respect voor de oude bomen het park een frisse uitstraling geeft. Daarna bereiken we het Spaanskasteelplein, waar gemeenschappelijke moestuinen tussen de stenen een verrassend groen beeld opleveren. In het Coyendanspark volgen we de contouren van een verdwenen abdijkerk, een stille herinnering aan het verleden. Via het Astridpark en het Koning Albertpark wandelen we verder, begeleid door brede beuken en statige villa’s richting het zuidelijke stadsdeel.

Vervolgens komen we in het Muinkpark, het laatste restant van de vroegere Gentse zoo. De eendenvijver en de straatnamen verwijzen nog steeds naar “den Biestenhof” van weleer. ­Achter de Sint-Pietersabdij ontdekken we daarna een verrassende oase: een kloostertuin met boomgaard, kruidentuin en zelfs een wijngaard. We zetten onze tocht verder naar het Citadelpark, een groene long in Engelse landschapsstijl. Hier bezoeken we de Plantentuin van de Universiteit Gent, een paradijs voor plantenliefhebbers met duizenden soorten en de imposante Victoria-serre.

Via de elegante lanen van het Miljoenenkwartier, ooit het decor van de Wereldtentoonstelling van 1913 en een toonbeeld van Belle-Epoque-architectuur, wandelen we langs de Clementinalaan richting ons eindpunt. We sluiten af op het Koningin Maria-Hendrikaplein aan Station Gent-Sint-Pieters, onder de indrukwekkende platanen die hier al meer dan een eeuw reizigers verwelkomen.

Plannen van najaar 2026 tot de grote vakantie van 2027. Bijeenzitten ter evaluatie van het programma en het Ronserreilen en -zeilen. Dat is de tochtbegeleidersvergadering. Het is dé Hoogdag van de tochtbegeleiders-met-plannen. Er is ook het officiële vzw-verplichte gedeelte van de vergadering. We zien natuurlijk erg graag nieuwe tochtbegeleiders opstaan: voor dagtochten of voor weekends. Er is erg veel vraag naar extra weekends. Wie organiseert deze mee? We begeleiden je graag daarin.

Je bent van harte uitgenodigd op onze tochtbegeleidersvergadering (ook bestuursorgaan én algemene vergadering). Dit jaar wordt er tussen een hapje en een natje opnieuw gepland voor het volgende trekkersjaar. Weekends en verlengde weekends liggen te grabbel om door geïnspireerde tochtbegeleiders ingevuld te worden. Wie belet is, laat zijn plannen - tenminste een week vooraf - aan Jurn en Linda weten zodat er rekening kan mee gehouden worden. Mee-planners hebben wel voorrang op eventuele mailsuggesties.

Agenda Algemene Vergadering:

- goedkeuring vorig verslag

- financiële aangelegenheden

Agenda Bestuursorgaan:

- terugblik op voorbije trekkersjaar

- planning nieuwe tochten

- verwelkoming nieuwe tochtbegeleiders

- varia

 

‘s Avonds eten we ter plekke en dus niet in de stad - we laten ons culinair verrassen. Iederreen helpt wat mee om het voor de gastheer en -dame overzichtelijk te houden.

Onbekend is vaak onbemind, daar willen we graag verandering in brengen met deze toch wel verbazend rustige wandeldag. Net voor Doornik vinden we stapwegels, een oude Lourdesgrot, meerdere kastelen en een natuurgebied Bois de Dossemer. Templeuve is een dorp in de provincie Henegouwen en deelgemeente van Doornik.

Onze wandeling is beperkt qua golvingen: we zullen nauwelijks klimmen en dalen. Maar dit belet niet dat je ze als een ontdekking zult ervaren! Het is een vroege lentewandeling met veel onverharde paden. Met meer dan 65 % autovrije wegen staat de natuur absoluut centraal.

We starten op de parking aan café Le Cental, vlakbij de kerk van Templeuve. De voormiddaglus situeert zich in het noordwesten van Templeuve. We krijgen veel afwisseling onderweg: tweesporenpaden, wat bos met mogelijks modderstroken, beekjes. We genieten van de verschillen tussen natte en droge natuur. Laat je verrassen door de diversiteit aan paden en laat je betoveren door de rust van Templeuve en Blandain.

‘s Middags gebruiken we onze picknick in café Le Central. In de namiddag stappen we door een groot deel van het Bois de Dossemer, een overblijfsel van wat ooit een veel groter woud was. Tevens wandelen we door een stukje Blandain, eveneens deel­gemeente van Doornik. Als afsluiter zal een drankje in het gezellige dorpscafé Le Central zeker deugd doen. Houd er rekening mee dat er na een natte periode een beetje modder op ons pad kan aanwezig zijn.

Verschillende streken wagen zich aan de vergelijking met Zwitserland en noemen zich “la petite Suisse”. In Frankrijk noemt de Avesnois zich “la petite Suisse du Nord” en in Normandië is er ook een streek die zich “la petite Suisse” of “la Suisse normande” noemt. In Engeland claimt een streek in Exmoor de titel “Little Switserland”. In België associeert men “Klein-Zwitserland” in de eerste plaats met het Müllerthal in Groothertogdom Luxemburg en het is ook daar waar onze mini-vakantie zich afspeelt. De hoogste toppen steken slechts enkele honderden meters boven de zeespiegel uit, dus op dat vlak is een vergelijking met Zwitserland zeker overdreven. De imposante zandsteenrotsen met smalle spleten en diepe ravijnen maken van de regio wel iets heel bijzonders. Bepaalde stukken van het traject zullen een licht avontuurlijk karakter hebben en zijn niet geschikt voor mensen met hoogtevrees of claustrofobie. Sommige passages zijn slechts 40 cm breed. We houden het bij dagtochten en een kleine rugzak want met een grote rugzak geraak je nog moeilijker door de spleten. Bij regenweer kan de volgorde van de tochten omgewisseld worden of is het mogelijk dat voor totaal andere, eenvoudigere wandelingen wordt gekozen. De schoonheid van de geplande wandelingen komt niet tot zijn recht bij regenweer en de geplande paden kunnen er dan ook glad bij liggen. We verblijven in de comfortabele jeugdherberg van Echternach, prachtig gelegen aan het meer van Echternach.

Vrijdag 3 april

We beginnen onze vierdaagse in Müllerthal met een relatief eenvoudige wandeling van 13 km. Het dorpje Müllerthal is piepklein, maar heeft naambekendheid verworven aangezien de regio dezelfde naam heeft en de Müllerthal Trail een bekende meerdaagse wandelroute is van 112 km, bestaande uit drie wandellussen. We houden het bij dagtochten, maar pikken gedurende meerdere dagen wel de mooiste stukken mee van de Müllerthal Trail. Eén van de hoogtepunten vandaag is de Schiessentümpel, een kleine schilderachtige waterval in de Zwarte Ernz. De kunstzinnige stenen brug erboven is het uithangbord van de regio. Een ander hoogtepunt is de Kalktufbron. Kristalhelder kalkhoudend water stroomt hier over een richel in een schitterend bekken. Na de wandeling rijden we naar de jeugdherberg van Echternach.

Zaterdag 4 april

De komende 2 dagen zijn feestdagen, dus vandaag slaan we eerst wat eten in voor de komende dagen bij de Cactus supermarkt. Nadien rijden we door naar Berdorf waar we parkeren op een kleine parking links bij het binnenrijden van de straat Beim Martbusch (of Beim Maartbesch in het Letzeburgs). Dit is net vóór het kerkhof dat aan de rechterkant is gelegen. Als deze parking volzet, parkeren we op de parking van de school net achter het kerkhof. Vandaag mag je je aan alles verwachten: grillige zandsteenformaties, uitzichtspunten, ladders, trappen, nauwe passages, grotten, tunnels, labyrinthen,... Kortom, Klein-Zwitserlang pur sang. De bezienswaardigheden hebben niet de meest aanlokkelijke namen: de dodenkamer, de hel, het rovershol, … Dit schrikt de toeristen helaas niet af, want we mogen hier wel wat drukte verwachten tijdens dit verlengde weekend. We wandelen eerst zuidwaarts tot Müllerthal waar we gisteren zijn gestart. Nadien volgen we de Zwarte Ernz stroomafwaarts. Net voor Grundhof klimmen we uit het dal richting Berdorf.

Zondag 5 april

We vertrekken te voet aan de jeugdherberg voor een pittige wandeling van 22 km. We tappen uit hetzelfde vaatje als gisteren met mysterieuze rotsformaties, nauwe passages, trappen, … maar het blijft ongetwijfeld bekoren. ‘s Middags bereiken we Berdorf en hier zouden we toch een cafeetje moeten vinden. Na de middag dalen we terug af naar Echternach door de vallei van de Aesbech. De toeristische Perekop laten we letterlijk links liggen, maar we passeren wel nog interessante rotsformaties zoals de Wolfskloof. Moe maar voldaan bereiken we ‘s avonds de jeugdherberg.

Maandag 6 april

Vandaag profiteren we van een bijzondere troef van Groothertogdom Luxemburg: het openbaar vervoer dat hier als eerste land ter wereld voor iedereen gratis is sinds 2020! Op een boogscheut van de jeugdherberg nemen we de bus naar het voormalig treinstation van Consdorf. Na de stevige wandeling gisteren houden we het vandaag bij een relatief eenvoudige wandeling van 17 km en gemiddeld bergaf. We bereiken vrij vlug de attractie van de dag: de “Kuelscheier”, een groep van rotsen met in het midden een donkere, smalle rotstunnel van ongeveer 100 meter lang. Een waterbron onder de rotsen markeert de overgang van de doorlatende zandsteen naar de onderliggende minder doorlatende, kleiachtige mergel. De naam “Kuelscheier” is waarschijnlijk ontstaan uit het feit dat houtskool uit de kolenmijnen in het gebied tijdelijk werd opgeslagen in de kloven van de rotsgroep. De spleten dienden als een soort van opslag en kregen zo de naam “Kuelscheier”, oftewel “kolenschuur”. Via de Müllerthal Trail bereiken we Scheidgen en iets later Echternach waar de afscheidsdrank voorzien is in de jeugdherberg.

We zullen maar man en ‘peerd’ noemen zeker? De Nieuwjaarskussen van Freddy Verschoore staan weer op het programma, even klokvast als het Neujahrskonzert van de Wiener Philharmoniker op 1 januari van elk jaar. Van dat peerd gesproken: we gaan wandelen rond het Peerdsbos. Lees even mee. De naam Peerdsbos dook voor het eerst op in een rekening van 1431-1432 onder het hoofdstuk houtverkoop uit bossen: ‘een elsen busch gestaen opt goet ten Breemdonc, geheyten ‘t Peertsbusch’.

Het Peerdsbos bleef lange tijd in eigendom van het OCMW van Antwerpen tot de Vlaamse overheid het bos kocht in 2008. Momenteel is het bos in beheer bij het Agentschap voor Natuur en Bos. Het bos bestaat voornamelijk uit loofhout als zomereik, beuk, lijsterbes en zwarte els. Ook oude bossoorten zoals dalkruid, adelaarsvaren, bleeksporig bosviooltje, lelietje-van-dalen en hazelaar groeien hier. Het 149 hectare grote bos is een unieke habitat voor verschillende vogelsoorten, vleermuizen, vlinders en reeën. Hier wonen en broeden zwarte specht, grote bonte specht, middelste bonte specht, gaai, boomklever, boomkruiper, fitis en tjiftjaf. De Universiteit van Antwerpen doet al meer dan dertig jaar onderzoek naar de mezenpopulatie.

De Laarse Beek, die door het Peerdsbos meandert, is sinds 2002 Europees Habitatrichtlijngebied. De aanwezige vissoorten en hun leefgebied genieten hierdoor Europese bescherming. Dankzij de goede waterkwaliteit van de Laarse Beek kan je ook zeldzame vissoorten ontdekken, zoals de rivierdonderpad. De aanwezigheid van weidebeekjuffers en bosbeekjuffers is een extra bewijs van de goede waterkwaliteit van de beek.

Omwille van uitzonderlijke natuurwaarden is een deel van Peerdsbos afgesloten voor het publiek. In die zone krijgt de natuur voorrang en is het beheer gericht op een rustgebied voor reeën en andere dieren. De Ronsers zijn er welkom!

We komen samen om 10u00 aan het kasteel in het park van Brasschaat. We stappen langs een smal achterpad en door een villawijk tot de ingang van het het natuurgebied “De Inslag”.We trekken dan door het bos tot aan het depot van de Burgerbescherming. We passeren opzij van het Golfterrein door een nat gebied tot aan de autosnelweg. We stappen dan verder door het Peerdsbos naar het kasteel van Brasschaat waar we rond de middag zullen aankomen. De tochtbegeleider hoopt dat we zoals vorige keer in het WNTR Brasschaat de nieuwjaarsreceptie van de gemeente kunnen meemaken (gratis drank en eetstandjes).

Na de middag trekken we door het Peerdsbos tot aan de grens van het Domein “Vorderstein” gelegen in Schoten. Daarna steken we de snelweg terug over en gaan langs majestieuse dreven terug naar het WNTR Brasschaat waar we de afscheidspint zullen drinken (nu te betalen).

De Ieperboog (Engels: Ypres Salient) was een uitstulping in het westfront rond de stad Ieper tijdens de Eerste Wereldoorlog, een stuk geallieerd grondgebied dat vooruitstak in het door de Duitsers bezette gebied. De streek bevat dus veel herinneringen aan de oorlog, maar is ook een interessant wandelgebied. 

We starten onze wandeling voor de kerk van Voormezeledorp, dichtbij café De Kroon. We stappen richting provinciedomein De Palingbeek, een prachtig natuurgebied waar het heerlijk wandelen is. Het bevindt zich aan weerszijden van een oude vaart, een mislukte droom om de Leie te verbinden met de IJzer via Ieper.
Je vindt er onder andere een biomoestuin, een volkssterrenwacht, het Terracotta-ei (CWRM - ComingWorld-RememberMe) van Koen Vanmechelen) en nog vele herinneringen aan de Eerste Wereldoorlog, 3000 levende diersoorten (ongevaarlijk)...

Via Hill 60 bereiken we onze middagstop in de kantine van het voetbalplein Hollebeke, gelegen in de Wervikstraat 208, Zillebeke, alwaar we ons meegebracht broodje kunnen opeten met soep of een drankje besteld in de kantine.

In de namiddag wandelen we via via het Zwarte Leen, Armagh Wood, Hoge Voute richting Zillebeke-vijver.
Via de Verdronken Weiden en terug de oude vaart Ieper-Komen bereiken we opnieuw Voormezeledorp. Daar kunnen we in café De Kroon nagenieten van een afscheidsdrankje. Aanbevolen: degelijke wandelschoenen omwille van de vele onverharde paden.

Deze wandeling voert ons door een mooi en afwisselend stukje van West-Vlaanderen, tussen Meulebeke en Ardooie. We verkennen het gebied van ’t Veld en passeren het Rhodesgoed, rustige paden, weidse landschappen en landelijk karakter domineren hier. Het landelijk leven wordt gekenmerkt door open velden, houtkanten en boerderijen. Het is een tocht die rust en ruimte uitstraalt, ideaal voor wie houdt van landelijke charme en stille natuur.

We starten in de buurt van Meulebeke, waar we meteen de landelijke sfeer opsnuiven. Al snel verlaten we de bebouwde kom en volgen we veldwegen richting ’t Veld. Onmiddellijk valt de prachtige eikendreef op. Een mooi calvariekruis heet ons welkom. Na het provinciaal domein opent het landschap zich: akkers zover het oog reikt, doorsneden door kleine wegeltjes en oude houtwallen. We wandelen langs Hoeve Ter Burcht, het neerhof van het voormalig kasteel van Autvyver. Na een tijdje bereiken we het Rhodesgoed, een prachtig domein dat afwisseling brengt in de tocht. Het is een jong bos van 40 ha, met een rijke verzameling dieren en planten. De afwisseling van bos, poelen, open en bloemrijke weilanden trekken verschillende soorten vogels en amfibieën aan. Het is een heerlijke plek om even stil te staan en te genieten van de natuurlijke stilte. Tussen Meulebeke en Ardooie slingert de route verder langs landelijke wegen. We passeren charmante hoeves en zien af en toe een grazende koe of een tractor in de verte. De vergezichten blijven ons verrassen, zacht glooiend en typisch West-Vlaams. Langzaam maar zeker keren we terug richting ons vertrekpunt. Nog even bewonderen we het klooster, de school en kapel gewijd aan St.-Antonius-Abt. Misschien kunnen we ons nog even verwarmen bij de sfeervolle herberg ‘t Bloemgat, alvorens huiswaarts te keren.

Deze wandeling bestaat uit twee lussen van respectievelijk 10 en 9 km heel mooie winterse natuurwandeling, waterdichte stapschoenen zijn aan te raden. Eén lus meestappen kan ook.

Sint-Lievens-Houtem is een landelijke gemeente in het zuiden van Oost-Vlaanderen. Ze heeft het op één na grootste marktplein van Vlaanderen. De winterjaarmarkt is door de UNESCO erkend als immaterieel werelderfgoed.

We vertrekken vanop het marktplein, aan café Pallieter, zuidwaarts naar Cotthem, een pittoresk gehucht van Sint-Lievens-Houtem. We volgen grotendeels de plaatselijke natuurwandeling en wandelen door de vallei van de Cotthembeek en het Cotthembos, stappen op de Oudeheerweg die 2000 jaar geleden een Romeinse heirbaan zou zijn geweest. We kunnen het volledig traject van deze heirbaan aflezen en de reconstructie van een Romeinse mijlpaal aanschouwen. We keren terug dwars door Cotthembos naar onze middagstop om een warme soep (op bestelling) te verorberen.

Na de middag doen we onze tweede lus van 9 km noordwaarts richting Letterhoutem. Voorbij de kerk en het mooie kerkplein stappen we dwars door de velden met winterse vergezichten. Bijna terug passeren we de Sint-Lievenskapel; vooral rond Pasen kwam men er de heilige Lieven aanroepen tegen reuma, koorts, jicht, voet-en handkwalen. Je kan er gerust een kaarsje aansteken … De Sint-Lievensbedevaart werd reeds in de middeleeuwen gehouden. De kapel is beschermd als monument. We sluiten onze tocht af met een warme of koude drank bij Café Pallieter net aan het begin van het marktplein, waar we ‘s morgens gestart waren en onze middagpauze genomen hebben.