De Ronsers vzw,
een frisse bries in je vrije tijd

December
Za 10

Langs rivieren van Mechelen naar Boom

Tochtbegeleiding: René

Tel: 016 40 66 30

  • Type: dagstaptocht
  • Afstand: ongeveer 20 km. Inkorten kan door de Nete over te steken naar Rumst en daar de bus te nemen.
  • Samenkomst: samenkomst op zaterdag 10 december in de lokettenzaal voor het station van Mechelen om 10u10.
  • Meebrengen: stevige, waterdichte schoenen want drassigheid is de aard van de streek. Verder nog drank en boterhammen, wat kleingeld voor een drankje, een zakje voor je afval en de beruchte euro Ronsergeld.
  • Verkeersinfo: vanuit Boom kun je met de trein naar Mechelen Antwerpen en verder. Er zijn ook regelmatig bussen (o.a. 500) naar Antwerpen en Mechelen. Vooraf even nakijken of je Mechelen per trein kunt bereiken. Tussen Leuven en Mechelen zijn er nogal eens werken. Afspreken met de tochtbegeleider is dan wel aan te raden.
  • Deelnemen: aanmelden mag maar hoeft niet.

Deze tocht is een vervolg van onze vorige tochten langs de Dijle. We gaan dus verder langs de Benedendijle zoals ze de streek hier noemen. Eerst wandelen we door de Leuvense Kruidtuin en dan over houten vlonderpaden langs de oude Dijle.

Op de oude muren is er een weelde aan mossen, varens en andere planten te zien. Even buiten de stad komt de Nieuwe Dijle die rond de stad werd omgeleid bij de Oude Dijle. Bij het Zennegat - een speciaal gehucht - komt het water van de Zenne in de Dijle terecht alsook het kanaal Leuven-Mechelen dat in Leuven gevoed wordt met Dijlewater. Daar is ook een leuk cafeetje waarvan we hopen dat het ons wil ontvangen. Een goede kilometer verder ontstaat de Rupel, niet uit een bron maar door samenvloeiing van Dijle en Nete. Over dijken en binnendijken geraken we in het prachtige verwilderde Broek De Naeyer, een natuurreservaat met plassen, moerasjes en prachtige grillige bomen waarin heel wat beestjes hun gading vinden. In Klein-Willebroek steken we met de veerpont de Rupel over en zo komen we in Boom, eindpunt van deze mooie tocht.

December
Wo 21

Aalbeke, Preshoekbos en het LAR

Tochtbegeleiding: Réjane Debrabandere en René Duran

Tel: 0472 45 46 51

  • Type: midweekstappen
  • Afstand: in de voormiddag 9,65 kilometer en in de namiddag 7,5 kilometer.
  • Samenkomst: Café De Labberleute, Lauwsestraat 4, 8511 Aalbeke. Parking nabij de kerk. Start om 10u00. Op tijd komen is hoffelijk, er wordt niet gewacht op laatkomers.
  • Meebrengen: picknick en drank voor onderweg. Lunchafval nemen we mee in de rugzak.
  • Deelnemen: aanmelden op de berichtenpagina. De tochtbijdrage (€ 1) wordt onderweg opgehaald. Gezelschapsdieren worden niet toegelaten. Eventuele laattijdige wijzigingen in het programma worden meegedeeld op de site. Bekijk deze dus nog eens de dag voordien!

We wandelen twee lussen, vanuit het centrum van Aalbeke.

Vanuit het centrum van Aalbeke stappen we naar de Kapelhoek, steken de E17 over en gaan het Preshoekbos in. De aanleg van de E17 in 1968, van de E403 en het bijhorende knooppunt Aalbeke in 1977 waren zware ingrepen in het landschap. In het door de snelwegen afgesneden gehucht Preshoek werd het Preshoekbos aangelegd. Langs de hondenzone in dit bos trekken we naar het LAR. Het LAR is een industriegebied gelegen in de dorpen Lauwe, Aalbeke en Rekkem. Het heeft een oppervlakte van ongeveer 2,3 km² en wordt dagelijks door meer dan 72.000 voertuigen gekruist doordat de E17 er dwars doorheen loopt. Boven die snelweg troont “De Sjouwer”, een standbeeld als aandenken aan de Vlaamse arbeiders die in de jaren 1940 iedere dag kilometers naar Frankrijk moesten lopen om er te werken. Via de Losfeldvoetweg keren we terug naar onze startplaats voor de middagpicknick. In de namiddag wandelen we nog een korte lus: het is de kortste dag van het jaar en het zal dus vroeg donker worden. We stappen 7 kilometer tot aan de industriezone van Moeskroen. Nadien kunnen we nog wat gezellig napraten en alvast de beste wensen voor het nieuwe jaar uitwisselen.

December
Ma 26

Klein Zwitserland, Zwalmvallei

Tochtbegeleiding: Kathleen De Rycke

Tel: 0472 72 47 22

E-mail:

  • Type: dagstaptocht
  • Afstand: 16 km
  • Samenkomst: 10u30, NMBS-station Zwalm, Spoorweglaan.
  • Meebrengen: picknick en drank.
  • Deelnemen: graag vooraf aanmelden via mail.

Van oude dorpscafés met een Leuvense stoof tot Bourgondische eethuizen: honger en dorst zijn in de Vlaamse Ardennen niet aan de orde. In de Zwalmstreek nodigen watermolens, restaurants en dorpscafés de Ronsers uit om te genieten van al het lekkers dat de streek te bieden heeft. We rijgen wat knooppunten aan mekaar en genieten van deze schilderachtige wandeltocht. Knooppunt 68 ligt op de linkeroever van de kleine maar krachtige Zwalm, een zijrivier van de Schelde. De Zwalm overbrugt een hoogteverschil van ruim 60 meter over een afstand van 19 kilometer en houdt zo zeven historische watermolens draaiende. De klepstuwen bij de molens dienen om het waterpeil hoog te houden, met mooie kunstmatige watervalletjes tot gevolg. Een fraai exemplaar vind je in “Klein Zwitserland”. Iets verderop kom je aan de IJzerkotmolen, die sinds 2021 weer meel maalt. De nieuwe uitbaters bakken er brood mee. Knooppunt 10: De Ter Biestmolen staat in bronnen vermeld uit 1063. Hij was eigendom van de Graaf van Vlaanderen, die de opbrengsten van de molen schonk aan de abdij van Ename om in het levens­onderhoud van de monniken te voorzien. De molen was net als de IJzerkotmolen lange tijd een dubbelmolen: hij maalde graan op de ene oever en plette olie uit lijnzaad, raapzaad en koolzaad op de andere. In 2008 werd de molen gerestaureerd en opnieuw maalvaardig gemaakt.

Vlakbij Knooppunt 89 ligt Kasteel Ten Bieze in een prachtig park met eeuwenoude bomen en drie vijvers, die elk op een verschillend niveau zijn gelegen en via een ingenieus systeem van sluizen door de Munkbosbeek worden gevoed. Het kasteel in zijn huidige vorm dateert van 1730, maar de geschiedenis van de site gaat terug tot de 12de eeuw. Het domein is eigendom van Graaf d’Ursel de Bousies, een afstammeling van de vroegere eigenaar, de markies van Rode. Knooppunt 94: De Klokke en het Jagershof. De Klokke was in vroegere tijden een gemeentehuis én café tegelijkertijd, een fijne Vlaamse plattelandstraditie. Vandaag vind je er de betere Franse keuken. Iets verderop stap je voorbij aan een standbeeld van een jager met zijn hond. Niet toevallig staat dit beeld aan de ingang van de dreef die naar Kasteel Ten Bieze leidt. Al eeuwen wordt op het domein gejaagd. Ook vandaag is dat nog het geval. Knooppunt 80: Dikkel, café De Casino. Dikkele is het kleinste van de zeven Zwalmse dorpen en volgens sommigen ook het mooiste. Je bereikt het dorpje na een mooie wandeling dwars door de vallei van de Munkbosbeek, die je ook in de buurt van Kasteel ten Bieze al twee keer op je pad hebt gevonden. Wandel je op een koude dag, dan kan je in Dikkele aanschuiven rond de Leuvense stoof van Café De Casino. Hier versla je ook een klein hongertje of een grote dorst. De bierkaart is er eentje voor liefhebbers van het betere streekbier. In de wintermaanden bakt de cafébaas wafels op de stoof met een antiek gietijzeren wafelijzer. Sfeer gegarandeerd! Knooppunt 1: De Zwalmmolen. De Zwalmmolen behoorde in 1040 toe aan de Gentse Sint-Pietersabdij. Tot het begin van de 20de eeuw was dit een dubbelmolen, waar naast koren ook lijnzaad, cichorei, maïs, rijst en tabak werden bewerkt. Sinds begin de jaren negentig is de molen eigendom van de Provincie Oost-Vlaanderen en een toeristische trekpleister. In 2010 werd de molen maalvaardig gerestaureerd en voorzien van een kleine waterkrachtcentrale. Nog een keer knooppunt 1: Zwalm. Het voormalige sluiswachtershuis tegenover de Zwalmmolen werd in 2016 omgebouwd tot toeristisch onthaalpunt voor de Zwalmstreek en de Vlaamse Ardennen. Het fietsoplaadpunt wordt gevoed door de waterkrachtcentrale van de Zwalmmolen.

Klein Zwitserland: Op een van de mooiste plekjes langs de Zwalm vind je een sluis en een spaarvijver die het debiet regelen om de IJzerkotmolen draaiende te houden. De sluiswachten woonden in het rustieke huis dat voor je opduikt kort voor knooppunt 6 en dat vandaag bekend staat als Taverne Klein Zwitserland. Die naam werd rond 1910 bedacht door sluiswachter Marcel Van de Belde, die hier zo in zijn nopjes was dat hij zich in Zwitserland waande. Het huis heeft zijn charme na meer dan 100 jaar niet verloren. Zijn functie wel, en dat is een godsgeschenk! Sinds 2021 doet het dienst als biologisch en afvalarm café. De tochtbegeleidster vindt het een absolute aanrader!

December
Vrij 30

t/m

Zo 1

Voeren van oud naar nieuw

Tochtbegeleiding: Jurn Verschraegen en Linda Van Schel

Tel: 0473 48 94 72

E-mail:

  • Type: dagstaptochten
  • Afstand: dag 1: 20 en 14 km, dag 2: 21 en 15,6 km, dag 3: 8 km.
  • Samenkomst: ‘s Gravenvoeren, kerk, 10u30. Er is parking in de ruime omgeving. Let op: in het centrum is het betalend parkeren.
  • Verblijf: VJH Jeugdherberg De Veurs, Komberg 40, 3790 Voeren, +32 4 381 11 10. We verblijven in halfpension en hoofdzakelijk op twee- of driepersoonskamers, afhankelijk van de totale bezetting van de jeugdherberg die dagen. Er is plaats voor 25 deelnemers.
  • Meebrengen: picknick, drank voor tijdens de wandeling, wandel-stokken, gezelschapsspel(en).
  • Verkeersinfo: kostendelend samenrijden.
  • Deelnemen: contacteer de tochtbegeleiders.

Twee keer hebben we deze tocht al moeten uitstellen. Derde keer is 100% zeker de goede keer! Dit jaar blijven we in eigen land en stappen we in de mooie Voerstreek, laten ons er culinair verwennen en genieten onder Ronsers van een mooie jaarovergang. Zorgeloos genieten dus. En stappen doen we natuurlijk ook: tochten voor wie minder ver stapt en ook voor wie wat verder op verkenning wil. En als het goed is, zien we wat wild in de velden of bossen rondom.

We heten iedereen van harte welkom op de driedaagse aan de kerk van ‘s Gravenvoeren. Twee tochtbegeleiders (Jurn en Linda) bezorgen twee groepen een aangename tochtbeleving. Linda zorgt voor een kortere tocht zo gewenst, Jurn de (iets) langere maar zeer doenbare versie. Hij laat zijn zevenmijlslaarzen thuis.

Met Jurn op dag 1 gaat het van ‘s Gravenvoeren naar het zuiden en al snel zitten we in het veld en op onverharde wegen. Het Bois de Groensdael lonkt en van zodra we erdoor zijn, zetten we koers naar Sint-Martens-Voeren waar de jeugdherberg hoog boven het Voerdaal uittorent. We laten die rechts liggen en klimmen naar de panoramaweg, vlak aan de Nederlandse grens die we dan ook even later oversteken, richting Noorbeek. Via de Papenweg en de Taverne ‘In de Smidse’ (zouden we er binnen kunnen?) bereiken we de Natuurmonumenten Noordal en stappen we richting Libeek. Via de Groenenweg maken we nog een lus om dan na 20 kilometer terug in ‘s Gravenvoeren aan te komen. We hebben dan in totaal 349 meter geklommen. Met Linda gaat het in het begin gelijk op. Ook zij doet Sint-Martens-Voeren aan, maar trekt mogelijk niet verder naar Noorbeek, maar wel naar het erg mooie kasteel Altembroek. Via vier vijvers glipt deze groep ook wel even de grens over en loop je door bos om zo langzaam af te dalen naar de Voervallei waar de auto’s wachten. 299 meter klimmen, de tocht is 14 km lang. Tocht bij ter perse gaan onder voorbehoud. ‘s Avonds begeven we ons naar de Veurs, de jeugdherberg waar we twee nachten verblijven en genieten van een warme (feest)maaltijd. We brengen de avond met elkaar door. Breng wat gezelschapsspelen mee!

Op oudjaar staan er zo gewenst opnieuw twee tochten geprogrammeerd. Jurn begeleidt een deel van de groep richting Nederland (Noorbeek) en Hoogcruts en daarna door de prachtige Gulpvallei. Via Crapoel (waar we hopelijk geen krapuul ontmoeten) en Landsrade stappen we naar Heijenrath. ­Slenaken is prachtig pittoresk en er is ook een drankgelegenheid indien geopend dan. Op de grens vinden we brasserie ‘t Boerenhof mocht in Slenaken niets open zijn. Van daaruit zetten we opnieuw koers naar de jeugdherberg waar we na goed 430 meter klimmen en 21 kilometer stappen, rustig aankomen om ons voor te bereiden op een fijn oudjaar. Bij Linda gaat het in dezelfde richting (Noorbeek en Hoogcruts), maar in de Gulpvallei kiest ze voor de zuidelijke richting. Ook Slenaken staat op het programma en de laatste vijf kilometer lopen gelijk met Jurns tochtambitie.

Na de feestnacht (met eerder virtuele kussen en omhelzingen), ontbijten we iets later en waaien erna nog heel even een tweetal uurtjes uit. We laten de auto staan en stappen met z’n allen richting Sint-Pieters-Voeren waarna we rechtsomkeert maken richting parking. Nadien zetten we - hopelijk voldaan - koers naar huis.

Januari
Zo 8

Kapellen - Brasschaat - Kapellen

Tochtbegeleiding: Freddy Verschoore

Tel: 03 665 36 54 of 0494 15 98 12

E-mail:

  • Type: dagstaptocht
  • Afstand: 17 km
  • Samenkomst: station van Kapellen om 10u00.
  • Meebrengen: € 1 ronsergeld, picknick en drank voor onderweg. ‘s Middags is er een café voorzien.
  • Verkeersinfo: let op: Door werken aan het spoor tussen Antwerpen en Essen kan het zijn dat er dat weekend geen treinen rijden. Best eens nazien op de website van de NMBS.
  • Deelnemen: het is nuttig voor de tochtbegeleider om vooraf een mailtje te sturen of telefoontje te plegen. Het tempo van de groep is het tempo van de traagste stapper.

Maar liefst drie vierde van het grondgebied van Kapellen kleurt groen. In de bossen en natuurgebieden is het aangenaam fietsen en wandelen. Brasschaat vormt de poort naar de Noordertuin van de provincie Antwerpen. Een echte groene long, zo blijkt. Brasschaat telt heel wat fraaie parken en waardevolle natuurgebieden. Ze is de eigenaar van zo maar 2.600 ha groen, waarvan de helft bos.

We komen samen op de grote parking van het station van Kapellen om 10u00. Na aankomst van de trein uit Antwerpen iets na de tienen vertrekken we door enkele villawijken en komen zo op Brasschaats grondgebied terecht. We wandelen ook een stukje langs het anti-tankkanaal gegraven tussen de twee wereldoorlogen om zo op de plaats aan te komen waar we onze picknick kunnen verorberen. Na de middag stappen we langs het militaire vliegveld van Brasschaat en ook langs de militaire spoorweg (die nu gebruikt wordt als traject voor het spoorfietsen) om zo het natuurgebied van de Uitlegger te bereiken. Dit stukje natuurbos doorkruisen we en komen zo terug op Kapels grondgebied. Er resten ons dan nog een drietal kilometer om zo het station van Kapellen te bereiken.

Januari
Zo 15

Haaltert - Erpe - Mere

Tochtbegeleiding: Yves Vincent en Marilyn Carpentier

Tel: 053 70 66 98 of 0484 94 25 27 (GSM enkel op de dag van de tocht)

E-mail:

  • Type: dagstaptocht
  • Afstand: 21 km in geval van goed weer; 17 km in geval van matig of slecht weer.
  • Samenkomst: om 10u00 aan het station van Ede (adres: Huytstraat, 6 te 9450 Haaltert). Gratis parking. We vertrekken stipt na aankomst van de trein van 10u14.
  • Meebrengen: picknick en drank (café ‘s middags niet zeker), degelijk schoeisel, een zakje voor je afval, € 1 Ronsergeld.
  • Deelnemen: € 1 Ronserbijdrage. Aanmelden hoeft niet tenzij de weersvoorspellingen barslecht zijn of als de overheid een beperking heeft opgelegd i.v.m. het maximaal aantal groepsleden. Aanmelden bij voorkeur per mail of ‘s avonds telefonisch op vast nummer

Haaltert is een gemeente tussen Aalst en Ninove. Erpe-Mere is een fusiegemeente die velen zullen kennen van de afrit op de E40. We komen niet in Erpe of Mere, maar wel in Aaigem, een deelgemeente van Erpe-Mere. Kwestie van het eenvoudig en correct te houden… Op zich zijn er in deze gemeenten geen spectaculaire bezienswaardigheden, maar het is een mekka voor wandelaars omdat het hier nog krioelt van wandelpaden, gaande van smalle kerkwegels tot bredere veldwegen. We bevinden ons aan de rand van Vlaamse Ardennen, dus het zachtglooiende landschap biedt geregeld fraaie uitzichten. Afhankelijk van het weer kunnen sommige paden in deze tijd van het jaar wat modderig zijn.

We vertrekken aan het station van Ede, een deelgemeente van Haaltert. Wie nog eten of drank nodig heeft, kan zondagvoormiddag nog terecht in de Smatch aan het station. We doorkruisen het natuurgebied Den Dotter, genoemd naar de vele dotterbloemen die hier bloeien in het voorjaar. De blauwe draad door het gebied is de Molenbeek, genaamd naar de vele watermolens die gebouwd zijn langs deze beek. Op de lagere delen vind je natte wei- en hooilanden, ruigtes en broekbossen. De hogere en drogere delen bestaan uit open, golvende koutergebieden, die al eeuwenlang bewerkt worden. ‘s Middags bereiken we een café in Aaigem waar we welkom zijn met onze picknick. ‘s Namiddags wandelen we via Heldergem, ook een deelgemeente van Haaltert, terug naar het station van Ede. Op 500 m van het station is er vrijblijvend een café voor een afscheidsdrink.

Januari
Wo 18

Kooigem

Tochtbegeleiding: Johnny Dhondt

Tel: 0499 74 40 58

  • Type: midweekstappen
  • Afstand: voormiddag: 6 kilometer, namiddag: 12 kilometer.
  • Samenkomst: Café Casino, Kooigemplaats, 8510 Kooigem. Er is parkeermogelijkheid aan de kerk en even voorbij het café. Start om 10u00. Op tijd komen is hoffelijk, er wordt niet gewacht op laatkomers.
  • Meebrengen: picknick en drank voor onderweg. Lunchafval nemen we mee in de rugzak.
  • Verkeersinfo: parking in de Ernest Brengierstraat.
  • Deelnemen: aanmelden op de berichtenpagina. De tochtbijdrage (€ 1) wordt onderweg opgehaald. Gezelschapsdieren worden niet toegelaten. Eventuele laattijdige wijzigingen in het programma worden meegedeeld op de site. Bekijk deze dus nog eens de dag voordien!

We wandelen twee lussen met vertrek en aankomst in Kooigem, een deelgemeente van Kortrijk. We komen ook op het grondgebied van Spiere, deel van de faciliteitengemeente Spiere-Helkijn, tegen de grens met Henegouwen.

In de voormiddag doen we een korte wandeling van ongeveer 6 kilometer. We vertrekken aan de Sint-Laurentiuskerk van Kooigem. In deze kerk is ondermeer een kunstwerk van Jef Claerhout te bezichtigen. Daarna stappen we naar de Geitenberg en de Tontekapel. De Geitenberg is een telpost voor de vogeltrek, gelegen midden de akkers tussen Bellegem, Kooigem en Sint-Denijs. Het panoramisch uitzicht is uiteraard een belangrijke troef. Voor onze picknick keren we terug naar café Casino op de Kooigemplaats.

In de namiddag gaan we richting Spiere voor een wandeling van ongeveer 12 kilometer. We moeten even langs de drukke N50 stappen, maar daarna volgen we de Trimaarzate. Deze laatste is een overblijfsel van de vroegere spoorwegverbinding tussen Oudenaarde en Herseaux; de naam verwijst naar de “trimards”, Vlaamse arbeiders die gingen werken in de Henegouwse steenkoolmijnen. Via de Jacquetbosstraat en de Dries komen we aan het Robecijnplein en de Heilig-Hartkerk van Spiere. Het huidige gebouw dateert van 1920-1925 toen de kerk heropgebouwd werd na de Eerste Wereldoorlog. De toren dateert uit de 16de eeuw.

We stappen even tussen de Zwarte Spierebeek en het kanaal Spiere-Roubaix, tot aan de Schelde die we nu volgen tot aan het vroegere zwembad van Spiere. In 1935 werd hier een waterzuiveringsstation gebouwd voor het water dat uit de Spierebeek uitmondde in de Schelde. Het zuiveringsstation voldeed echter niet aan de verwachtingen en werd omgevormd tot een openluchtzwembad dat als dusdanig werd uitgebaat tot in 1955. Het gebouw werd jarenlang verwaarloosd, maar in 2008 beschermd als monument en later gerenoveerd. Een filmpje hierover is te vinden op www.youtube.com/watch?v=8AAqkOrtrBA.

We keren op onze stappen terug en verlaten Spiere via het gemeentehuis, de sporthal en de school. We kruisen de Trimaarzate, volgen de Maagdestraat en eindigen onze wandeling op de Kooigemplaats.

Januari
Za 21

Taalgrenstocht door Brabants Haspengouw

Tochtbegeleiding: René

Tel: 016 40 66 30

  • Type: dagstaptocht
  • Afstand: ongeveer 20 km, maar inkorten kan.
  • Samenkomst: zaterdag 21 januari 2023 bij het station van Vertrijk om 10u00. Stevig schoeisel, aangepaste kledij, boterhammen en drank, € 1 Ronsergeld, wat kleingeld voor in het café, een zakje voor je afval.
  • Meebrengen: picknick en drank (café ‘s middags niet zeker), degelijk schoeisel, een zakje voor je afval, € 1 Ronsergeld.
  • Verkeersinfo: Heist is met de trein rechtstreeks te bereiken vanuit Leuven en Antwerpen. Vanuit Westerlo nemen we de bus naar Aarschot waar je met de trein verder kunt.
  • Deelnemen: telefonisch aanmelden aanbevolen want bij het opstellen van dit bericht waren de treinuren nog niet vastgelegd. Om terug te komen uit de Geesten nemen we de bus van De Lijn naar Tienen.

Een golvend landschap met holle wegen, vergezichten en dorpjes die iets Provençaals hebben. Dat is het decor van deze mooie dagstapper die we met René gaan beleven. We hoppen ook al eens over de taalgrens en de Geestige Geest-dorpen nemen we er graag bij. Het wordt een tocht van gemengd ‘bonjour’ en ‘goeiedag’.

Na Vertrijk zijn de eerste dorpjes waar we doortrekken Willebringen en Meldert, waar we waarschijnlijk in één van de twee cafeetjes - wat een luxe! - kunnen picknicken.

Meldert was ook een bedevaartsoord van de heilige Ermelindis die in de kapel achter de kerk begraven ligt. Onder haar gebeeldhouwde grafsteen bevindt zich een bron waarvan het water genezende eigenschappen zou hebben o.a. tegen koorts, verlamming en oogziekten. Meldert bezit ook een donjon of versterkte toren die dateert van de 13de eeuw. We trekken door het heerlijk verwilderde Meldertbos en komen zo in de buurt van L’Ecluse, een dorp pal op de taalgrens. Er is daar zelfs een straat waar de ene kant bij Vlaanderen hoort en de andere bij Wallonië. De tocht gaat verder naar de Geesten, geen bovennatuurlijke wezens maar drie dorpen: Saint-Remy-Geest, Sainte-Marie-Geest en Saint-Jean-Geest.

Geest betekent ‘zandgrond’ en staat nog steeds met die betekenis in de Grote Van Dale. Het provençaals uitzicht van de huizen en boerderijen is te danken aan de witte gobertangesteen die in de streek werd ontgonnen. Als de fut en de goesting er nog niet helemaal uit is stappen we nog verder naar Zétrud-Lumay en Hoegaarden, maar dat wordt ter plaatse democratisch beslist.

Gebouwen in Gobertangesteen lijken van ver uniforme witte gebouwen. De steen krijgt zijn witte kleur of ‘patina’ door blootstelling aan weer en wind. Een net ontgonnen steen is eerder bleekgeel. Wanneer je de stenen nader bekijkt, ontdek je een veelheid aan kleuren en fijne patronen. Witte (kalkrijkere) lijnen wisselen af met gekleurde (zandigere) banden. De witte horizontale kalklijnen lossen deels op in zure regen en tekenen zich af tegen de zandigere lijnen. Het geheel wordt doorkruist door voormalige graafgangen van kleine kreeftachtigen (‘bioturbaties’, 1-3 cm breed). Je ziet ze als grijsgetinte buisjes in alle richtingen door de steen lopen. Dit rijke patroon is typisch voor de Gobertangesteen en onderscheidt hem van andere witte kalkzandstenen. Deze structuur lijkt op verweerd hout en wordt ook ‘eikenhout’ genoemd.

Januari
Za 28

t/m

Zo 29

Oost-België

Tochtbegeleiding: Jurn Verschraegen en Linda Van Schel

Tel: 0473 48 94 72

E-mail:

  • Type: dagstaptochten
  • Afstand: dag 1: 23 km, dag 2: 24,6 km.
  • Samenkomst: Stupbach (D), 10u15. Net over de Our is parkeerplaats. Let op: we rijden best met zo weinig mogelijk auto’s wegens beperkte parkeerruimte. Na de tocht op zaterdag rijden we naar Burg-Reuland waar voldoende parkeerplaats is.
  • Verblijf: KUZ Begegnungszentrum, Mierelterweg 21, B-4790 Burg-Reuland, tel. 080 41 00 80. We overnachten met 2 personen in 1 kamer. Aparte bedden zijn voorzien. Er is bedlinnen én er zijn handdoeken aanwezig.
  • Meebrengen: picknick en drank voor 2 dagen.
  • Verkeersinfo: parkeren op parking schuin tegenover Hotel Zur Alte Mühle (liefst op straat, afgebakende parkeerplaatsen).
  • Deelnemen: contacteer de tochtbegeleiders.

Traditioneel wandelen Jurn en Linda eind januari in een gebied dat één van de mooiste is die ons land te bieden heeft: Duitstalig België. De vraag is of er deze winter sneeuw ligt dan wel of we in lentetemperaturen de tocht zullen aanvatten. Kom mee en ontdek wat je nog niet kende!

Zaterdag vertrekken we vanuit de idyllische Ourvallei en beginnen meteen met een klim. Niet veel later zien we de Our, de grensrivier, beneden ons glinsteren in de zon. Even verder gaat het terug bergaf naar de Our en in Welchenhausen kiezen we voor een pad dat ons opnieuw naar hogere regionen leidt. Via Ouren en Peterskirche stappen we kort door de vallei van de Schiebach om daar de GR 5 en 56 te vinden en naar de Hierberg (500 m) te stappen. Van daaruit is het via een panoramaweg stilaan opnieuw dalen, met een wel heel erg steile knik erin, richting parkeerplaats. We rijden van daaruit naar de overnachtingsplaats in Burg-Reuland.

Zondag stappen we vanuit Burg-Reuland via de Ravel naar Lascheid en Harteknopf. De Hollersbach is onze tochtgezel als we stilaan omhoog stappen. We stappen door de Leishart, een uitgestrekt bosgebied, en zo bereiken we stilaan het Groot-Hertogdom Luxemburg. We stappen naar Weiswampach en de meren om dan terug te keren langs trage wegen naar Leithum, een bijzonder klein dorpje met mooie vergezichten. Die zoeken we opnieuw op als we voorbij Richtenberg zijn. Het laatste stuk van ons traject is over asfalt omdat het niet anders kan, maar de vergezichten maken veel goed, net als het feit dat er geen of amper verkeer rijdt. Even later zijn we terug waar onze auto staat. Misschien is er wel een cafeetje open alvorens we van elkaar afscheid nemen.

April
Za 1

t/m

Zo 2

Hoge Venen

Tochtbegeleiding: Yves Vincent en Marilyn Carpentier

Tel: 0484 94 25 27 (enkel op de tochtdagen)

E-mail:

  • Type: dagstaptochten
  • Afstand: zaterdag 18 km, zondag 22 km.
  • Samenkomst: om 10u30 op de parking van de Baraque Michel, tegenover het restaurant “La Baraque Michel” met adres Baraque Michel 36, 4845 Jalhay.
  • Verblijf: Gîte d’Etape Kaleo, rue des Charmilles 69, 4950 Ovifat, tel. 080 44 46 77
  • Deelnemen: contacteer de tochtbegeleiders.

Op de planning staan enkele klassieke wandelingen in de Hoge Venen. Aan de parkings zie je veel volk, maar eenmaal je een paar kilometers verwijderd bent van de verkeerswegen, kom je terecht in één van de meest desolate en barre streken van België. Om onze voeten droog te houden en de kwetsbare bodem te beschermen, liggen hier kilometers knuppelpaden. We beklimmen het dak van België en slapen in de hoogst gelegen gîte van België op 600 m hoogte.

In april worden soms al delen van de Hoge Venen afgesloten omwille van brandgevaar. In dit geval houdt de tochtbegeleider je op de hoogte en worden de tochten aangepast. Dit klinkt heel vroeg op het jaar voor brandgevaar en de Hoge Venen hebben de reputatie van moerasachtig te zijn, maar het is toch geen 1 april grap. Op 10 maart 2022 werden zelfs al delen van de Hoge Venen afgesloten omwille van brandgevaar. Hoewel de ondergrond vochtig is, drogen de grassen die hier zo typisch zijn zoals het pijpestrootje zeer snel uit in deze periode van het jaar, door een forse wind en de warme gloed van de zon. In 2011 brandden zo’n 1.000 hectare Hoge Venen af in de maand april. Bij heel slecht weer worden de trajecten ingekort en aangepast zodat we ‘s middags toch droog kunnen eten.

Zaterdag wandelen we door het Fagne Wallonne naar Noir Flohay waar enkele skeletbomen in het schrale grasland overeind gebleven zijn. Dit is waarschijnlijk echt het hoogste punt van BelgIê. Als we de Helle bereikt hebben, volgen we dit riviertje een paar kilometer stroomopwaarts. We zoeken hier ergens een plekje voor onze picknick in openlucht. ‘s Namiddags gaat het verder langzaam bergop tot het natuureducatief centrum van de Botrange. Hier kunnen we iets drinken. Even verderop bereiken we Signal de Botrange, onze hoogste “berg” van België, 694 m boven de zeespiegel. Hier staat ook de Butte Baltia, een kunstmatig gecreëerd heuveltje van 6 m om op de magische hoogte van 700 m te geraken. Na de wandeling rijden we nog 5 km naar de overnachtingsplaats.

Zondag starten we te voet aan de gîte en houden een eerste halte aan de waterval van de Bayehon. Via de vallei van de Pouhon en Xhoffraix bereiken we de Warche. Op een camping kunnen we wellicht terecht met onze picknick. We keren terug naar de gîte via de vallei van de Bayehon.